Eitel Fryderyk Hohenzollern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eitel Friedrich von Preußen

Eitel Fryderyk von Preußen, niem. Wilhelm Eitel Friedrich Christian Karl von Preußen (ur. 7 lipca 1883 w Poczdamie, zm. 8 grudnia 1942 w Poczdamie) – niemiecki książę, członek rodu Hohenzollernów.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Eitel Fryderyk był drugim synem cesarza Wilhelma II i jego żony cesarzowej Augusty Wiktorii von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg. Urodził się na zamku w Poczdamie. Nietypowe imię jakie otrzymał „Eitel Fryderyk”, a które w rodzinie cesarskiej skracano do formy „Eitelfritz”, było bardzo silnie związane z tradycją domu Hohenzollernów. Imię to nosiło wielu przedstawicieli dynastii. Dzieciństwo i młodość spędził wraz z rodzeństwem w Pałacu Sanssouci. Podobnie jak bracia nauki przyjmował prywatnie podczas pobytu w Domu Książęcym w Plön. Po złożeniu państwowego egzaminu kończącego liceum i przystąpieniu do matury rozpoczął studia na uniwersytecie w Bonn. W czasie studiów należał do korporacji akademickiej Corps Borussia Bonn. Po zakończeniu nauki oddał się karierze wojskowej. Awansował od stopnia porucznika, który otrzymał gdy miał 10 lat do stopnia generała dywizji.

Podczas I wojny światowej był dowódcą 1 Pułku Piechoty Gwardii (niem. 1. Garde-Regiment zu Fuß). Uważany przez swoich żołnierzy za wzór dowódcy został odznaczony Krzyżem Żelaznym (niem. Eisernes Kreuz, EK) 1 i 2 klasy. Otrzymał także najwyższy pruski i niemiecki order wojskowy Pour le Mérite. Brał udział w bitwie pod Gorlicami w dniach od 2 do 12 maja 1915 roku. Od września 1915 walczył na froncie zachodnim. W 1916 walczył we Flandrii i nad rzeką Sommą. Ponownie przeniesiony na font wschodni brał udział w kontrofensywie pod Złoczowem. Koniec wojny zastał go nad rzeką Aisne we Francji.

Po wojnie Eitel Fryderyk związał się z nacjonalistyczną organizacją paramilitarną Stahlhelm głoszącą hasła monarchistyczne. Nie poparł jednak ostatecznie Hitlera i nie związał się bliżej z nazistami. W 1921 roku wyrokiem sądu został skazany na grzywnę w wysokości 5 000 marek za przetransferowanie kapitału za granicę w wysokości 300 000 tysięcy marek[1]. 27 lutego 1906 książę poślubił Zofię Karolinę von Oldenburg, córkę wielkiego księcia Fryderyka Augusta II i księżniczki Elżbiety Anny Pruskiej. Para rozwiodła się w 1926 roku. Nie mieli dzieci. W latach 1907-1926 był Eitel Fryderyk wielkim mistrzem zakonu Joannitów.

Książę Eitel Fryderyk wychowany w duchu poszanowania dla monarchii i tradycji był znany z wierności i lojalności. To były przewodnie cechy jego charakteru. Przekonany o swojej szczególnej pozycji i szczególnej pozycji rodziny reprezentował ojca Wilhelma II na wielu ważnych uroczystościach życia politycznego i społecznego ówczesnych Niemiec. Postawny, od wczesnej młodości miał tendencje do tycia. Pod koniec życia chodził w brudnym, wytartym mundurze, miał pokaźną tuszę. Zmarł 8 grudnia 1942 roku.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Prapradziadkowie

król pruski
Fryderyk Wilhelm III Hohenzollern
(1770–1840)
∞1793
Luiza Augusta von Mecklemburg-Strelitz
(1776–1810)

wielki książę Sachsen-Weimar-Eisenach
Karol II Fryderyk von Sachsen-Weimar-Eisenach
(1783–1853)
∞1804
Maria Pawłowna Romanowa
(1786–1859)

książę Sachsen-Coburg-Gotha
Ernest I Antoni Sachsen-Coburg-Gotha
(1784–1844)
∞1817
Ludwika Dorota Sachsen-Gotha-Altenburg
(1800–1831)

Edward August Hanowerski
(1767–1820)
∞1818
Wiktoria Ludwika Sachsen-Coburg-Saalfeld
(1786–1861)

książę Szlezwiku-Holsztynu
Fryderyk Chrystian II Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg
(1765–1814)
∞1786
Luiza Augusta Oldenburg
(1771–1843)

Chrystian Konrad Danneskjold-Samsøe
(?–?)
∞?
NN

Karol Ludwik zu Hohenlohe-Langenburg
(1762–1825)
∞1786
Amalie Henriette zu Solms-Baruth
(1768−1847)

Emich Carl zu Leiningen
(1763–1814)
∞1803
Wiktoria Ludwika Sachsen-Coburg-Saalfeld
(1786–1861)

Pradziadkowie

cesarz niemiecki
Wilhelm I Hohenzollern
(1797–1888)
∞1829
Augusta Maria von Sachsen-Weimar-Eisenach
(1776–1810)

Albert von Sachsen-Coburg-Gotha
(1783–1853)
∞1840
królowa Wielkiej Brytanii
Wiktoria I Wielka
(1819–1901)

książę Szlezwika-Holsztynu
Chrystian August II von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg
(1798–1869)
∞ 1820
Ludwika Zofia Danneskjold-Samsøe
(1796–1867)

Ernest zu Hohenlohe-Langenburg
(1794–1860)
∞1828
Anna Teodora zu Leiningen
(1807–1872)

Dziadkowie

cesarz niemiecki
Fryderyk III Hohenzollern
(1831–1888)
∞1858
Wiktoria Adelajda Sachsen-Coburg-Gotha
(1840-1901)

książę Szlezwika-Holsztynu
Fryderyk VIII Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg
(1829–1880)
∞1856
Adelajda Wiktoria zu Hohenlohe-Langenburg
(1835–1900)

Rodzice

cesarz niemiecki
Wilhelm II Hohenzollern
(1859–1941)
∞1881
Augusta Wiktoria von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg
(1858–1921)

Probant

Eitel Fryderyk Hohenzollern
(1883–1942)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Claus H. Bill: Semper talis. Eitel Friedrich Prinz von Preußen. Eine Beschreibung seines Lebenslaufs zur Kenntniß für Jedermann nebst historischer Nachricht von allen merk- und denkwürdigen Begegnungen und Personen, welche mit eben diesen eng verknüpft waren. Institut für preußische Historiographie, Owschlag 1995.
  • Heinrich von Massenbach: Die Hohenzollern einst und jetzt. Die königliche Linie in Preußen, die fürstliche Linie in Hohenzollern. 17. Aufl. Verlag Tradition und Leben, Bonn 2004, ISBN 3-9800373-0-4.
  • Wolfgang Stribrny: Der Johanniterorden zwischen den zwei Weltkriegen. In: Ders.: Der Johanniter-Orden und das Haus Hohenzollern (Schriftenreihe der hessischen Genossenschaft des Johanniterordens; Bd. 24). Johanniter-Ordenshaus, Nieder-Weisel 2004.