Eka-pierwiastki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Eka-pierwiastkipierwiastki chemiczne, których istnienie i właściwości przewidział Dymitr Mendelejew na podstawie prawa okresowości i dla których pozostawił niezapełnione miejsca w swym układzie okresowym pierwiastków chemicznych z 1871 roku. Rzeczywiste własności czterech pierwiastków lżejszych od pierwiastków ziem rzadkich okazały się bardzo zbliżone do przewidzianych przez Mendelejewa:

  • ekabor, symbol Eb (skand, odkryty 1879)
  • ekaglin, symbol Ea (gal, 1875)
  • ekamangan, symbol Em (technet, 1937)
  • ekakrzem, symbol Es (german, 1882)

Ponadto Mendelejew wprowadził do układu pierwiastki z 6. okresu:

  • dvimangan (ren, 1925)
  • ekatellur (polon, 1898)
  • ekajod (astat, 1940)

Pochodzenie przedrostka[edytuj | edytuj kod]

Mendelejew użył prefiksów eka-, dvi- oraz tri-, oznaczających w sanskrycie odpowiednio jeden, dwa oraz trzy, w zależności czy przewidziany pierwiastek znajdował się jedno, dwa, lub trzy miejsca poniżej pierwiastka już znanego.

Obecnie przedrostek eka- (rzadziej dvi-) bywa używany dla określenia nieodkrytych pierwiastków ciężkich zamiast tymczasowych nazw automatycznych IUPAC.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]