Ekfraza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ekfraza (gr. ékphrasis – dokładny opis) – artystyczny (zwykle szczegółowy) opis dzieła sztuki w literaturze pięknej (zarówno poezji, prozie jak i w dramacie). Może stanowić całość lub część utworu.

Początkowo była tylko figurą retoryczną. Później zyskała także znaczenie genologiczne – zaczęła funkcjonować jako gatunek literacki.

Ekfraza może realizować się przez:

  • nawiązanie (np. wskazanie bezpośrednio tytułu lub autora dzieła)
  • dyskurs o sztuce (negacja lub poparcie wyznaczników estetycznych dzieła, do którego się odwołuje)
  • interpretację (próba przekładu intersemiotycznego, np. przetworzenie rzeczywistości z obrazu na język poetycki; często poeta "wykracza poza ramy obrazu" i uszczegóławia świat przedstawiony)[1]

Przykłady ekfraz [edytuj]

Autor dzieła literackiego Tytuł wiersza Dzieło plastyczne i autor Czynnik charakteryzujący ekfrazę
Stanisław Grochowiak Płonąca żyrafa Płonąca żyrafa, Salvador Dalí
Stanisław Grochowiak Bellini Pieta Opłakiwanie Chrystusa (1516), Giovanni Bellini
Stanisław Grochowiak Ikar Pejzaż z upadkiem Ikara, Pieter Bruegel
Stanisław Grochowiak Lekcja anatomii Rembrandta Lekcja anatomii doktora Tulpa, Rembrandt Dysputa o sztuce
Stanisław Grochowiak Brama na starym mieście Brama na starym mieście, Aleksander Gierymski
Stanisław Grochowiak Bilard Kawiarnia nocna w Arles, Vincent van Gogh
Wisława Szymborska Dwie małpy Bruegla Dwie małpy, Pieter Bruegel Nawiązanie
Wisława Szymborska Kobiety Rubensa różne obrazy Rubensa Nawiązanie
Jan August Kisielewski W sieci (monolog Julki) Szał Władysław Podkowiński
William Carlos Williams Krajobraz z upadkiem Ikara Pejzaż z upadkiem Ikara, Pieter Bruegel
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Olejne jabłka różne obrazy Cézanne'a Interpretacja
Jacek Kaczmarski Autoportret Witkacego Autoportret Stanisław Ignacy Witkiewicz

Przypisy

  1. A. Dziadek, Obrazy i wiersze. Z zagadnień interferencji sztuk w polskiej poezji współczesnej. Katowice 2004