Ekorus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ekorus
Ekorus ekakeran
Ekorus ekakeran i Viverra leakeyi
Ekorus ekakeran i Viverra leakeyi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Rodzaj Ekorus
Gatunek Ekorus ekakeran
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ekorus ekakeran duża wymarła łasica wielkości psa, zamieszkująca pod koniec miocenu około 6 milionów lat temu Kenię.

Osiągała 60 centymetrów wysokości, jego budowa ciała nie była podobna do dzisiejszych łasic. Współczesne łasice mają krótkie nogi i mogą osiągać dużą prędkość tylko na krótkich dystansach. Nogi Ekorus były zbudowane podobnie jak u lamparta. Pojawił zanim wielkie koty zaczeły królować na sawannach Afryki, duża łasica Ekorus polowała na trójpalczastego konia Eurygnathohippus i dużą świnie Nyanzachoerus. Powód tej ewolucji mogą wytłumaczyć Wielkie Rowy Afrykańskie. Zanim rozpoczął pękać ryft kontynentalny, Kenia była bardziej zalesiona. Ponieważ ostatecznie wilgoć została wzbudzona z lasów przez obszary górskie, lasy zmieniły się w obszary trawiaste. Lepiej przystosowane i zbudowane zwierzęta do otwartych terenów prosperowały a wolniejsze leśne gatunki wyginęły.

Skamieniałości dużych mioceńskich łasic odnajdywano w Ameryce północnej i Azji.