Ekotyp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ekotyp (gr. oíkos – dom, týpos – treść, obraz) – forma w obrębie gatunku roślin lub zwierząt, która tworzy populację (lub grupę populacji) posiadającą zestaw cech charakterystycznych dla danego środowiska, wykształcony w wyniku ewolucji. Cechy wyróżniające ekotyp wykształcają się w szczególności pod wpływem klinowej zmienności środowiska, która powoduje dostosowanie populacji do warunków siedliskowych.

Ekotypy tego samego gatunku mogą różnić się w niewielkim stopniu morfologicznie, przy czym różnice te mają przeważnie podłoże genetyczne i są dziedziczone. Część różnic morfologicznych ekotypów jest wynikiem specyficznego oddziaływania środowiska i nie podlega dziedziczeniu.

Ekotyp nie został uznany przez Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Botanicznej za odrębną jednostkę taksonomiczną.