Eksperyment Eötvösa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Eksperyment Eötvösa to przeprowadzony w 1909 przez Loránda Eötvösa eksperyment sprawdzający związek pomiędzy masą grawitacyjną i bezwładnościową służący jako test postulowanej przez Alberta Einsteina równoważności obu mas. Równość pomiędzy masą grawitacyjną i bezwładnościową, niezależnie od struktury i gęstości ciała, stanowi podstawę ogólnej teorii względności Einsteina[1][2]. Wykonanie doświadczenia zostało nagrodzone w 1909 roku nagrodą Beneckego przez uniwersytet w Getyndze. Praca została opublikowana formalnie w 1922 roku już po śmierci autora. Waga skrętna użyta w eksperymencie miała wykrywać różnice przyspieszeń różnych materiałów: mosiądzu, szkła, korka, drewna wężownika, miedzi, wody i platyny. Eksperyment Eötvösa został powtórzony przez innych badaczy - Jánosa Rennera (przy użyciu oryginalnej wagi skrętnej używanej przez Eötvösa) oraz przez Roberta H. Dicke z zespołem. Eksperyment Dicke potwierdził równoważność masy grawitacyjnej i bezwładnościowej z dokładnością 1 do 100 miliardów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dicke R. H.: Doświadczenie Eötvösa. W: Praca zbiorowa: Na tropach cząstek. Warszawa: PWN, 1967, s. 417-444.
  2. Kittel Charles, Knight Walter D., Ruderman Malvin A.: Mechanika. Warszawa: PWN, 1969, s. 104, 464.