Ekspiacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Albrecht Dürer, Chrystus na Krzyżu

Ekspiacja (łac. „odpokutowanie za winę, oczyszczenie”) – ludzkie działanie o charakterze religijnym (pokuta), mające na celu przywrócenie jedności z Bogiem naruszonej grzechem samego pokutującego lub innego człowieka czy społeczności.

Z czynami ekspiacyjnymi można spotkać się na gruncie kultów związanych ze składaniem ofiar, ale przede wszystkim religii judaistycznej (np. Jom Kippur) czy chrześcijańskiej.

W chrześcijaństwie (Nowy Testament, a szczególnie autor Listu do Hebrajczyków, podkreśla się, że że Chrystus jako Kapłan i Ofiara - a zarazem jako przedstawiciel nas wszystkich - odpokutował za nasze grzechy i oczyścił skalany świat (Hbr 2, 17-18; 9, 6-10. 18; zob. Rz 3, 24-25; Tt 2, 13-14)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]