Elżbieta Bawarska (królowa Niemiec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elżbieta Bawarska
królowa rzymska i Sycylii
Pieczęć Elżbiety Bawarskiej
Królowa rzymska (Niemiec) i Jerozolimy
Okres panowania od 1246
do 1254
Żona Konrada IV
królowa Sycylii
Okres panowania od 1250
do 1254
Żona Konrada IV
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Urodzona ok. 1227
Landshut
Zmarła 9 października 1273
Tyrol
Ojciec Otton II Bawarski
Matka Agnieszka Welf
1 Mąż Konrad IV Hohenstauf
2 Mąż Meinhard II Tyrolski
Dzieci Konradyn
Elżbieta Tyrolska
Otton II
Albrecht
Ludwik
Henryk Karyncki
Agnieszka

Elżbieta Bawarska (ur. ok. 1227 w Landshut, zm. 9 października 1273 w Tyrolu) – królowa Niemiec i Sycylii, córka księcia Bawarii Ottona II Wittelsbacha i Agnieszki, córki Henryka V, hrabiego palatyna Renu.

Książę Otton należał do przeciwników politycznych cesarza Fryderyka II. Jednak w 1241 r. zmienił front i doszedł do porozumienia z cesarzem. Aby umocnić nowy sojusz Otton i Fryderyk zadecydowali o małżeństwie swoich dzieci. Elżbieta miała poślubić Konrada IV (25 kwietnia 122821 maja 1254), syna Fryderyka i jego drugiej żony Jolanty Jerozolimskiej, córki Jana z Brienne. Ślub Elżbiety i Konrada odbył się 1 września 1246 r. w jej rodzinnym Landshut. Małżonkowie mieli razem jednego syna:

Od momentu ślubu Elżbieta zyskała prawo do tytułu królowej Niemiec. Po śmierci swojego teścia w 1250 r. została również królową Sycylii. Przebywała w Niemczech ze swoim synem, podczas gdy mąż walczył we Włoszech z papieżem Innocentym IV. Konrad zmarł 21 maja 1254 r. z powodu malarii. 2-letni Konradyn został dziedzicem koron Sycylii i Jerozolimy.

Elżbieta pozostawała wdową przed 5 lat. W 1259 r. poślubiła księcia Karyntii Meinharda (12381 listopada 1295), syna Meinharda I von Gorizia-Tyrol i Adelajdy, córki hrabiego Tyrolu Albrechta III. Meinhard i Elżbieta mieli razem czterech synów i dwie córki:

Syn Elżbiety z pierwszego małżeństwa, Konradyn, był dziedzicem tronu Jerozolimy i Sycylii. Tron sycylijski utracił rychło na rzecz nieślubnego syna Fryderyka II, Manfreda, który w 1266 r. został obalony przez Karola Andegaweńskiego. Konradyn chciał odzyskać dziedzictwo ojca, jednak matka starała się przekonać syna, aby pozostał w Niemczech. Konradyn nie posłuchał jej i w 1268 r. wyprawił się przeciwko Karolowi. Został jednak pokonany, pojmany i ścięty w Neapolu.

Elżbieta zmarła 5 lat później, w 1273 r.

Poprzednik
Izabela Plantagenet
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Królowa rzymska (Niemiec)
1246-1254
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Gertruda von Hohenberg
Poprzednik
Jolanta Jerozolimska
Armoiries de Jérusalem.svg Królowa Jerozolimy
1246-1254
Armoiries de Jérusalem.svg Następca
Izabela z Ibelinu