Elżbieta Charlotta z Palatynatu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elżbieta "Lisolette" z Palatynatu
Liselotte von der pfalz.jpg
księżna Orleanu
Okres panowania od
do 8 grudnia 1722
Żona Filipa I
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Urodzona 27 maja 1652
Heidelberg
Zmarła 8 grudnia 1722
Saint-Cloud
Ojciec Karol Ludwik Wittelsbach
Matka Charlotta Hessen-Kassel
Mąż Filip I Burbon-Orleański
Dzieci Aleksander Ludwik,
Filip II,
Elżbieta Charlotta
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Elżbieta Charlotta zwana Lisolettą, niem. Elisabeth Charlotte von der Pfalz fr. Élisabeth Charlotte de Bavière lub Charlotte-Élisabeth de Bavière. (ur. 27 maja 1652 w Heidelbergu, zm. 8 grudnia 1722 w Saint-Cloud) – księżniczka Palatynatu Reńskiego, księżna orleańska.

Córka elektora Karola Ludwika i Charlotty Hessen-Kassel. Jej dziadkami byli Fryderyk V "Zimowy król" i Elżbieta Stuart, oraz Wilhelm V landgraf Hesji-Kassel i Amalia Elżbieta Hanau-Münzenberg.

"Lisolette" zaczęto ją nazywać w dzieciństwie − był to skrót obu jej imion. Jej rodzice nie byli szczęśliwym małżeństwem, Elżbietę i jej brata Karola wychowywała ich ciotka Zofia Dorota Wittelsbach. Ojciec Elżbiety rozwiódł się z żoną w 1653 i ożenił z Marią Luizą Degenfeld. Liselotte miała wyjść za swojego kuzyna Wilhelma Orańskiego, jednak ojciec postanowił zwrócić się w stronę Francji i wydał swoją córkę za owdowiałego księcia orleańskiego Filipa I, brata króla Francji Ludwika XIV. 16 listopada 1671 w Metz odbył się ślub per procura. Ślub wiązał się ze zmianą wiary Liselotte z kalwinizmu na katolicyzm. Był to już drugi ślub Filipa, który ze swoją pierwszą żoną, Henriettą Anna Stuart, miał 4 dzieci. Powszechnie znane były jego homoseksualne skłonności, na swoim dworze utrzymywał wielu faworytów[potrzebne źródło]. Liselotte w przeciwieństwie do pierwszej żony Filipa patrzyła przychylniejszym okiem na upodobania męża, aczkolwiek dochodziło między nimi do kłótni na temat stałej obecności faworytów Filipa w ich rezydencji. Para doczekała się trojga dzieci:

Po narodzinach córki para wzajemnie uzgodniła zaprzestanie stosunków małżeńskich. Liselotte zajęła się pisaniem listów. Jej ogromna korespondencja zawiera szczegółowe uwagi na temat dworu Ludwika XIV. Po bezpotomnej śmierci Karola II, elektora Palatynatu Reńskiego, jego ziemie miały przejść w ręce katolickiej linii Wittelsbachów Reńskich. Król Francji wystąpił w imieniu Liselotte z żądaniami dziedziczenia Palatynatu. W wyniku jego wojskowej interwencji wybuchła wojna palatynacka, ale ostatecznie tytuł elektora Palatynatu Reńskiego przeszedł do katolickiej linii Wittelsbachów Reńskich reprezentowanej przez Filipa Wilhelma Wittelsbacha.