Elżbieta Farnese

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elżbieta Farnese
Isabel de Farnesio.jpg
królowa Hiszpanii
Okres panowania od 1714
do 14 stycznia 1724
Żona Filipa V
Poprzedniczka Maria Ludwika Sabaudzka
królowa Hiszpanii
Okres panowania od 6 września 1724
do 9 lipca 1746
Żona Filipa V
Dane biograficzne
Dynastia Farnese
Urodzona 25 października 1692
Zmarła 11 lipca 1766
Ojciec Edward II Farnese
Matka Dorota Zofia von Pfalz-Neuburg
Mąż Filip V Hiszpański
Dzieci Karol III Hiszpański,
Marianna Wiktoria,
Franciszek,
Filip I Parmeński,
Maria Teresa,
Ludwik Antoni,
Maria Antonietta
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Elżbieta Farnese, wł. Elisabetta Farnese, hiszp. Isabel de Farnesio (ur. 25 października 1692 - zm. 11 lipca 1766) - księżniczka Parmy, królowa Hiszpanii jako druga żona Filipa V Burbona.

Urodziła się w Palazzo della Pilotta jako jedyna córka Doroty Zofii von Pfalz-Neuburg (córki Filipa Wilhelma, elektora Palatynatu Reńskiego) i Edwarda II Farnesego (syna Ranuccio II Farnese, księcia Parmy). Jej młodszym bratem był Alessandro Ignazio, który żył tylko dwa lata. Elżbieta zostałaby dziedziczką Parmy, gdyby jej brat i wuj zmarli bezpotomnie. Została starannie wyedukowana i znana była z powodu swojej ambicji oraz dominującego charakteru.

Królowa Hiszpanii[edytuj | edytuj kod]

24 grudnia 1714 w Parmie Elżbieta poślubiła per procura owdowiałego króla Filipa V. Małżeństwo zaaranżował kardynał i hiszpański polityk - Giulio Alberoni oraz Maria Anna de La Trémoille, księżniczka des Ursins, nazywana Camarera Mayor, przyjaciółka Markizy de Maintenon.

Elżbieta szybko zdominowała pogrążonego w depresji Filipa V. Chciała aby Hiszpania odzyskała swoje dawne ziemie we Włoszech i w tym celu sprzymierzyła się z Alberonim. Wojska hiszpańskie opanowały Sardynię i Sycylię, ale w 1720 Trójprzymierze doprowadziło do wygnania Alberoniego. Elżbiecie nie udało się również zapobiec abdykacji męża. W 1724, Filip V abdykował na korzyść swojego syna z pierwszego małżeństwa, a sam osiadł w Pałacu Królewskim w La Granja de San Ildefonso. Pasierb Elżbiety zmarł 7 miesięcy później, Filip V odzyskał tron, ale rządy sprawowała już nieoficjalnie Elżbieta i to ona zdobyła trony we Włoszech dla swoich synów.

Rodzina Filipa V pędzla Van Loo; Filip V, Elżbieta, ich potomstwo i krewni

W 1731 traktat wiedeński przyznał tytuł księcia Parmy jej najstarszemu synowi - Karolowi, a w 1738 na mocy kolejnego traktatu wiedeńskiego Karol otrzymał tytuł króla Sycylii. W 1748 księstwo Parmy przypadło młodszemu synowi Elżbiety - Filipowi. Elżbieta zadbała również, aby wszystkie jej dzieci zawarły związki małżeńskie z członkami znaczących dynastii europejskich:

Poprzednik
Maria Ludwika Sabaudzka
Escudo de armas de Carlos III de España Toisón y Gran Cruz 2.svg Królowa Hiszpanii
1714-1724
Escudo de armas de Carlos III de España Toisón y Gran Cruz 2.svg Następca
Ludwika Elżbieta Orleańska
Poprzednik
Ludwika Elżbieta Orleańska
Escudo de armas de Carlos III de España Toisón y Gran Cruz 2.svg Królowa Hiszpanii
1724-1746
Escudo de armas de Carlos III de España Toisón y Gran Cruz 2.svg Następca
Maria Barbara Portugalska