Elżbieta Radziszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elżbieta Radziszewska
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1958
Białocin
Posłanka VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Pełnomocnik Rządu do spraw Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 30 kwietnia 2008
do 21 listopada 2011
Poprzednik Magdalena Środa
Następca Agnieszka Kozłowska-Rajewicz
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Elżbieta Radziszewska (ur. 6 stycznia 1958 w Białocinie) – polska lekarka i posłanka na Sejm III, IV, V, VI i VII kadencji, od 2008 do 2011 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnomocnik rządu ds. równego traktowania.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Zygmunta i Zofii. Ukończyła III Liceum Ogólnokształcące w Piotrkowie Trybunalskim, następnie w 1982 studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi. Została specjalistką II stopnia w zakresie chorób wewnętrznych. Była asystentką w poradni kardiologicznej szpitala regionalnego, następnie zaś lekarzem w prywatnym gabinecie w Piotrkowie Trybunalskim[1]. W pierwszej połowie lat 90. pełniła funkcję radnej Piotrkowa Trybunalskiego wybranej z ramienia Komitetu Obywatelskiego.

Należała do ROAD, Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Kierowała piotrkowskimi strukturami tego ostatniego ugrupowania. W wyborach w 1993 bez powodzenia ubiegała się o mandat posłanki z listy Unii Demokratycznej w województwie piotrkowskim[2]. W latach 1997–2007 sprawowała mandat posła III, IV i V kadencji. W Sejmie pełniła m.in. funkcję zastępcy przewodniczącego sejmowej Komisji Rodziny i Praw Kobiet. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty została posłem, otrzymując w okręgu piotrkowskim 33 480 głosów.

Od 2001 działa w Platformie Obywatelskiej. W gabinecie cieni PO została odpowiedzialnym za sprawy kobiet i rodziny.

17 marca 2008 została sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, a 30 kwietnia tego samego roku pełnomocnikiem rządu do spraw równego traktowania. 21 listopada 2011 została odwołana z tych stanowisk.

W 2011 kandydowała w wyborach parlamentarnych z 1. miejsca na liście komitetu wyborczego Platformy Obywatelskiej w okręgu wyborczym nr 10 w Piotrkowie Trybunalskim i uzyskała mandat poselski. Oddano na nią 19 269 głosów (7,38% głosów oddanych w okręgu)[3]. W Sejmie VII kadencji została członkinią i rotacyjną przewodniczącą, przewodniczy Komisji do Spraw Służb Specjalnych[4].

Przypisy

  1. Jacek Kamiński (red.), Wykaz 2000 osób sprawujących władzę w Rzeczypospolitej Polskiej, PressPublica, Warszawa 1998, s. 56
  2. Wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 19 września 1993 r. Cz. 1: Wyniki głosowania w okręgach wyborczych, Państwowa Komisja Wyborcza, Warszawa 1993, s. 278
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 15 października 2011].
  4. Komisja do Spraw Służb Specjalnych (KSS). sejm.gov.pl. [dostęp 29 września 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]