Elżbieta Romanowa

Elżbieta Romanowa cesarzowa Rosji
Cesarzowa Rosji
Okres panowania	od 1741 do 1762
Poprzednik	Iwan VI Romanow
Następca	Piotr III Romanow
Dane biograficzne
Dynastia	Romanowowie
Urodzona	29 grudnia 1709 Kołomienskoje
Zmarła	5 stycznia 1762 Petersburg
Ojciec	Piotr I Wielki
Matka	Katarzyna I
Mąż	Aleksy Razumowski (?)

Elżbieta Piotrowna Romanowa, Елизавета Петровна (ur. 29 grudnia 1709 w Kołomienskim, zm. 5 stycznia 1762 w Sankt Petersburgu) – cesarzowa Rosji w latach 1741-1762, córka Piotra I Wielkiego (1689-1725) i cesarzowej Katarzyny I.

Życiorys

Elżbieta, druga córka Piotra I, została imperatorową w wyniku przewrotu pałacowego skierowanego przeciwko panoszącym się na dworze carskim wielkorządcom niemieckim sprawującym regencję nad nieletnim Iwanem VI (1740-1741). Pozbawiła władzy kilku Niemców piastujących wysokie urzędy, ale i tak wpływy niemieckie utrzymały się w Rosji nadal.

Caryca znacznie poszerzyła przywileje szlachty. Między innymi mogli oni zsyłać chłopów za różne przewinienia na daleką Syberię, lecz tylko w wieku do 45 lat i sprawnych do pracy. Chodziło bowiem o zasiedlenie i zagospodarowanie surowych terytoriów azjatyckich. Zniesione zostały dotychczasowe wewnętrzne cła, które wpływały hamująco na handel, wiele zrobiono w dziedzinie oświaty i kultury. Za panowania Elżbiety zbudowany został m.in. barokowy Pałac Zimowy, rezydencja carów w Sankt Petersburgu.

W 1751 r. Elżbieta zabroniła używania tortur w sprawach śledztw kryminalnych i zniosła karę śmierci. Zakazała również mieszkańcom Moskwy trzymania domowych i pałacowych niedźwiedzi, w dzień siedzących na łańcuchu i ryczących na przechodniów, a nocą wypuszczanych na swobodę do miasta.

W 1757 r. Rosja włączyła się do wojny siedmioletniej toczonej przeciwko Prusom przez Austrię i Francję. Wojska rosyjskie zajęły tereny od Królewca po Berlin, stwarzając w 1762 r. sytuację bliską kapitulacji króla Prus Fryderyka II. Lecz wtedy właśnie zmarła cesarzowa, zaś jej następca Piotr III nakazał natychmiastowy odwrót zwycięskiej armii rosyjskiej.

Swego następcę wyznaczyła Elżbieta już 20 lat przed swą śmiercią. Był nim syn siostry Anny, książę niemieckiego Holsztynu, Piotr III (1763).

Była odznaczona Orderem Orła Białego i pruskim Orderem Czarnego Orła.

Genealogia

Aleksy I ur. 19 III 1629 zm. 29 lub 30 I 1678

Natalia Naryszkina ur. 26 VIII / 1 IX 1651 zm. 25 I / 4 II 1694

Samuel Skawroński 1) ur. ? zm. ?

Elżbieta Moritz ur. ? zm. 1685

Piotr I Wielki ur. 30 V / 9 VI 1672 zm. 28 I / 8 II 1725

Katarzyna I 2) ur. 5 / 15 IV 1685 zm. 6 / 17 V 1727

		hr. Aleksiej Grigorjewicz Razumowski 3) ur. 17 III 1709 zm. 17 VII 1771 OO   ok. 1742		Elżbieta ur. 29 XII 1709 zm. 5 I 1762

prawdopodobnie chłop litewski z Inflant właśc. Marta Skawrońska fakt małżeństwa nie jest całkowicie pewny

Zobacz też

• Imperium Rosyjskie
• Historia Rosji
• Biblia Elżbietańska
• Cud domu brandenburskiego

Przypisy

Poprzednik Iwan VI Romanow

cesarzowa Rosji 1741-1762

Następca Piotr III Romanow