Eland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zwierzęcia. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Eland
Taurotragus oryx
(Pallas, 1766)
Eland
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina krętorogie
Podrodzina Bovinae
Rodzaj Taurotragus
Gatunek eland
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Eland (Taurotragus oryx) – największa współczesna antylopa z rodziny krętorogich nazywana też kanną. Zamieszkuje głównie rezerwaty w Afryce na południe od Sahary.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Ciało elanda jest pokryte krótką sierścią o kolorze szarobrązowym, jednak na tylnej stronie przednich kończyn widnieją czarne plamy, a po bokach ciała znajdują się pionowe, kremowe pasy. Wzdłuż grzbietu biegnie czarna pręga. Kończyny przystosowane do długich wędrówek zakończone są dwoma palcami pokrytymi racicami. Ruchliwe uszy osadzone na podłużnej głowie wychwytują każdy szelest. Śrubowato skręcone u nasady rogi występują u obu płci.
U samców na dolnej stronie szyi zwisa fałd luźnej skóry, a na czole mają kędzierzawą grzywkę.

Elandy pijące wode

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Antylopy te preferują sawanny i półpustynie.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Elandy są zwierzętami stadnymi. W czasie suszy łączą się w grupy liczące od 25 do 70 osobników. Podczas pory deszczowej wędrują niewielkimi grupami w poszukiwaniu pożywienia.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Żywią się liśćmi, młodymi pędami oraz świeżą trawą. Nie muszą mieć stałego dostępu do wody, lecz potrzebują wtedy soczystych roślin. W razie braku świeżego pokarmu jedzą korę drzew, owoce i nasiona. Z powodu wysokiej temperatury w dzień najczęściej pasą się nocą.

Stado

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Między grudniem a styczniem rozpoczynają się walki o samice. Gdy wszystkie samice zostaną pokryte, byk odchodzi, by wieść dalej samotne życie. Po dziewięciu miesiącach ciąży samica rodzi w ukryciu jedno (zazwyczaj) młode ważące około 30 kg. W gęstych zaroślach cielę zostaje 4 tygodnie. Potem razem z matką dołącza do stada. W wieku pięciu miesięcy przestaje ssać mleko, lecz z matką przebywa do 1. roku życia.
Samice dojrzewają płciowo w wieku dwóch, a samce trzech lat.

Stado

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Z powodu braku odporności na choroby przenoszone przez bydło domowe wiele osobników zginęło. Niektóre elandy zostały udomowione, a nawet wykorzystywane jako zwierzęta pociągowe. Teraz, w naturalnym środowisku można je spotkać jedynie w rezerwatach.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Wysokość w kłębie:
130-180 cm
Długość ciała:
200-300 cm
Długość ogona:
60-90 cm
Długość rogów:
Około 65 cm
Waga:
samice 300-600, samce 700-1000 kg
Długość życia:
8-10 lat

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Eland jest największy ze współczesnych antylop
  • trzonowce elanda są lepiej przystosowane do rozcierania liści niż do przeżuwania trawy
  • podczas biegu antylopa ta wydaje "klapiące" dźwięki spowodowane przez uderzanie o siebie racic
  • eland potrafi przeskoczyć przeszkodę o wysokości 2 m.
  • za pomocą dźwięków przypominających szczekanie członkowie stada informują się nawzajem o niebezpieczeństwie
  • drapieżniki polujące na dorosłego elanda na wolności w przeważającej mierze to lwy i watahy likaonów (zagrożony)

Przypisy

  1. Taurotragus oryx. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)