Elastyczność popytu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Elastyczność popytu – relacja między wyrażoną w procentach zmianą popytu, a wyrażoną w procentach zmianą czynnika, który tę zmianę wywołał. Elastyczność popytu można określić tylko w odniesieniu do tych czynników kształtujących popyt, które da się zmierzyć. Informuje o wrażliwości popytu na zmiany czynników go kształtujących zewnętrznych i wewnętrznych.

Dana jest wzorem:

\epsilon_{xD}=\frac{\Delta D}{D}:\frac{\Delta x}{x} gdzie:

  • \epsilon_{xD} – elastyczność popytu względem czynnika x
  • \Delta D – przyrost popytu
  • D – wielkość popytu
  • \Delta x – przyrost czynnika x
  • x – wartość czynnika x

Jeśli elastyczność \epsilon_{xD}=\infty\;, popyt jest doskonale elastyczny – przy danej wielkości determinantu popyt może przyjmować dowolne wartości.

Popyt jest elastyczny, gdy |\epsilon_{xD}|>1\; – niewielka zmiana czynnika kształtującego popyt skutkuje znaczną zmianą wielkości popytu.

Gdy |\epsilon_{xD}|=1\;, to mamy do czynienia z elastycznością jednostkową (inne określenia: neutralna, wzorcowa, proporcjonalna) – względne zmiany determinantu odpowiadają takim samym względnym zmianom popytu.

Popyt jest nieelastyczny (sztywny), gdy |\epsilon_{xD}| \in (0,1) – nawet znacząca zmiana determinantu powoduje jedynie niewielkie zmiany wielkości popytu.

Jeżeli \epsilon_{xD}=0\;, wówczas popyt jest doskonale nieelastyczny (doskonale sztywny) – zmiany determinantu nie mają wpływu na wysokość popytu.

Oprócz powyższych poziomów natężenia, elastyczność popytu charakteryzuje się także zwrotem. Jeśli elastyczność jest dodatnia, \epsilon_{xD}>0\; (zwiększenie determinantu powoduje zwiększenie popytu, analogicznie zmniejszenie), wtedy zależność jest wprost. Jeśli elastyczność jest ujemna \epsilon_{xD}<0\;, to zależność jest odwrotna (zwiększenie determinantu powoduje zmniejszenie popytu i na odwrót).

Rodzaje elastyczności popytu[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]