Elastyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Elastynabiałko strukturalne o budowie fibrylarnej, należące do skleroprotein, które występuje w tkance łącznej. Jest m.in. głównym składnikiem ścięgien, więzadeł, tkanki płucnej oraz ścian większych naczyń krwionośnych. Ze względu na obecność elastyny, tkanki w nią obfitujące po rozciągnięciu lub ściśnięciu odzyskują swój pierwotny kształt i wielkość (np. skóra).

Elastyna składa się z ok. 750 reszt aminokwasowych, z których (podobnie jak w kolagenie) znaczną zawartość stanowią prolina - 13% i glicyna - 34%, jednak w odróżnieniu od kolagenu jest mało hydroksyproliny, a nie ma w ogóle hydroksylizyny. Cząsteczki elastyny są wydzielane przez komórki (fibroblastów) do przestrzeni pozakomórkowej. Nieusieciowana (niedojrzała) forma elastyny to tropoelastyna. Następnie łańcuchy polipeptydowe elastyny łączą się ze sobą za pomocą wiązań pomiędzy resztami lizyny (katalizuje oksydaza lizylowa) w sąsiadujących cząsteczkach elastyny w elastyczną sieć. Cząsteczki elastyny mają charakter hydrofobowy.

Gen kodujący elastynę znajduje się na chromosomie 7 locus 7q11.1-21.1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Minakowski, S. Weidner Biochemia kręgowców