Elbait

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elbait
Elbaite.jpg Pierre-img 0589.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Na(LiAl)3Al6Si6O18(BO3)3(OH)4 – borokrzemian sodu, litu i glinu.
Twardość w skali Mohsa 7 –7,5
Przełam nierówny, muszlowy
Łupliwość słaba/niewyraźna na {1120} i {1011}
Pokrój kryształu kryształy słupkowe, pręcikowe, igiełkowe
Układ krystalograficzny trygonalny
Gęstość minerału 3,03 –3,1 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa zielony, czerwono-różowy, niebieski, pomarańczowy, niebieski, bezbarwny, przezroczysty
Rysa biała
Połysk szklisty
Współczynnik załamania nω = 1.635 - 1.650 nε = 1.615 - 1.632
Inne dwójłomność δ = 0.020,
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Elbaitminerał z grupy krzemianów, zaliczany do grupy turmalinów. Minerał rzadki.

Nazwa pochodzi od wyspy Elby na Morzu Śródziemnym, gdzie minerał ten występuje.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy słupkowe, pręcikowe, igiełkowe, które wykazują charakterystyczne zbrużdżenia równolegle do wydłużenia słupków. Czasami przyjmuje formę słońc turmalinowych. Niektóre odmiany wykazują po oszlifowaniu efekt kociego oka. Niekiedy zawiera itr, żelazo, mangan, tytan. Jest kruchy i przezroczysty.

W zależności od odmiany posiada różne barwy:

  • bezbarwny – achroit
  • różowy, czerwony – rubellit
  • zielony – verdelit
  • niebieski – indygolit
  • fioletowoczerwony – syberyt
  • wielobarwny – turmalin arbuzowy

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w pegmatytach granitowych, apalitach, granitach, łupkach krystalicznych. Towarzyszy mu: lepidolit, kwarc, skalenie, epidot.

Miejsca występowania: Brazylia – Minas Gerais, USA – Maine, Pala, Kalifornia, Rosja – Ural, Zabajkale, Madagaskar, Namibia, Włochy – Elba, Czechy, Szwecja,

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Cenny kamień kolekcjonerski i jubilerski. Największy kryształ znaleziono w Brazylii (ok. 1 m). Masa oprawianych kamieni nie przekracza 10ct.

Galeria[edytuj | edytuj kod]