Elektorat Bawarii
| Kurfürstentum Bayern Elektorat Bawarii |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Stolica | Monachium | ||||
| Ustrój polityczny | monarchia absolutna | ||||
| Ostatnia głowa państwa | Elektor Bawarii Maksymilian IV Józef | ||||
| Status terytorium | elektorat | ||||
| Podniesiony do rangi królestwa | 1806 | ||||
| Religia dominująca | katolicyzm | ||||
| Elektorat Bawarii w 1648 zaznaczony na mapie Świętego Cesarstwa Rzymskiego | |||||
Elektorat Bawarii (niem. Kurfürstentum Bayern) – niezależny i dziedziczny Elektorat Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Istniał od 1623 do 1806 roku, po czym został zastąpiony Królestwem Bawarii.[1]
Dynastia Wittelsbachów dzieliła się w tamtych czasach na dwie linie: młodszą, która rządziła Bawarią, oraz starszą, władającą elektoratem Palatynatu. Głowa starszej linii, na mocy Złotej Bulli Karola IV była zarazem jednym z siedmiu Elektorów Rzeszy. Linia bawarska była pozbawiona tego przywileju.
Jednakże w 1621 roku, elektor Palatynatu Fryderyk V został pozbawiony ziemi, wszelkich praw i tytułów, za udział w Powstaniu czeskim przeciwko cesarzowi Ferdynandowi II Habsburgowi. W związku z tym, w 1623 roku, godność elektorska oraz ziemie Górnego Palatynatu zostały oficjalnie przekazane Maksymilianowi I Bawarskiemu.[2]
Mimo że Pokój westfalski tworzył nowy tytuł elektorski dla syna Fryderyka V, potomkowie Maksymiliana (z wyłączeniem krótkiego okresu podczas Wojny o sukcesję hiszpańską, sprawowali funkcję elektora, aż do wygaśnięcia ich linii w 1777. Wtedy, dwie linie Wittelsbachów zostały złączone unią personalną, aż do upadku Świętego Cesarstwa Rzymskiego.[3] W 1805 roku, w wyniku Pokoju w Preszburgu, Bawaria uzyskała całkowitą niezależność, a Maksymilian I koronował się na Króla Bawarii.[4] Święte Cesarstwo upadło rok później.
Przypisy
|
||||||||||