Elektorat Bawarii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kurfürstentum Bayern
Elektorat Bawarii
Księstwo Bawarii 1623–1806 Królestwo Bawarii
Flaga
Godło
Flaga Godło
Stolica Monachium
Ustrój polityczny monarchia absolutna
Ostatnia głowa państwa Elektor Bawarii Maksymilian IV Józef
Status terytorium elektorat
Podniesiony do rangi królestwa 1806
Religia dominująca katolicyzm
Mapa
Elektorat Bawarii w 1648 zaznaczony na mapie Świętego Cesarstwa Rzymskiego

Elektorat Bawarii (niem. Kurfürstentum Bayern) – niezależny i dziedziczny Elektorat Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Istniał od 1623 do 1806 roku, po czym został zastąpiony Królestwem Bawarii.[1]

Dynastia Wittelsbachów dzieliła się w tamtych czasach na dwie linie: młodszą, która rządziła Bawarią, oraz starszą, władającą elektoratem Palatynatu. Głowa starszej linii, na mocy Złotej Bulli Karola IV była zarazem jednym z siedmiu Elektorów Rzeszy. Linia bawarska była pozbawiona tego przywileju.

Jednakże w 1621 roku, elektor Palatynatu Fryderyk V został pozbawiony ziemi, wszelkich praw i tytułów, za udział w Powstaniu czeskim przeciwko cesarzowi Ferdynandowi II Habsburgowi. W związku z tym, w 1623 roku, godność elektorska oraz ziemie Górnego Palatynatu zostały oficjalnie przekazane Maksymilianowi I Bawarskiemu.[2]

Mimo że Pokój westfalski tworzył nowy tytuł elektorski dla syna Fryderyka V, potomkowie Maksymiliana (z wyłączeniem krótkiego okresu podczas Wojny o sukcesję hiszpańską, sprawowali funkcję elektora, aż do wygaśnięcia ich linii w 1777. Wtedy, dwie linie Wittelsbachów zostały złączone unią personalną, aż do upadku Świętego Cesarstwa Rzymskiego.[3] W 1805 roku, w wyniku Pokoju w Preszburgu, Bawaria uzyskała całkowitą niezależność, a Maksymilian I koronował się na Króla Bawarii.[4] Święte Cesarstwo upadło rok później.

Przypisy