Elektroda chlorosrebrowa
Elektroda chlorosrebrowa – rodzaj elektrody stosowanej jako elektroda wzorcowa w pomiarach elektrochemicznych. Zbudowana z metalicznego srebra (w formie drutu lub płytki) pokrytego warstwą chlorku srebra (AgCl), zanurzonego w nasyconym roztworze chlorku potasu (KCl). Jej potencjał standardowy związany z reakcją elektrodową:
ΑgCl + e- → Ag0 + Cl-
w temperaturze 25 °C wynosi +0,22 V.
Zastosowanie w podwyższonej temperaturze [edytuj]
Odpowiednio skonstruowana elektroda chlorosrebrowa może być stosowna w temperaturach do 300 °C. Potencjał standardowy tej elektrody (tzn. potencjał gdy aktywność jonu chlorkowego wynosi 1 mol/kg) jest funkcją temperatury[1]:
| Temperatura | Potencjał E |
|---|---|
| °C | V, względem standardowej elektrody wodorowej w tej samej temperaturze |
| 25 | 0,22233 |
| 60 | 0,1968 |
| 125 | 0,1330 |
| 150 | 0,1032 |
| 175 | 0,0708 |
| 200 | 0,0348 |
| 225 | -0,0051 |
| 250 | -0,054 |
| 275 | -0,090 |
Bard[2] podał następujące równanie pozwalające wyliczyć potencjał standardowy elektrody chlorosrebrowej w zakresie 0–95 °C:
- E
o(V) = 0,23695 - 4,8564x10-4t - 3,4205x10-6t2 - 5,869 x 10-9t3 - gdzie t to temperatura w °C
Poprawiona[3] zależność dla wyższych temperatur, która odzwierciedla dane z tabeli powyżej to:
Eo(V) = 0,23735 - 5,3783x10-4t - 2,3728x10-6t2 - 2,2671x10-9(t+273) dla 25 < t < 275 °C.
Ekstrapolacja do 300 °C daje Eo = -0,138 V.
Przypisy
- ↑ Richard S. Greeley, William T. Smith Jr., Raymond W. Stoughton, M. H. Lietzke, „Electromotive force studies in aqueous solutions at elevated temperatures. I. The standard potential of the silver-silver chloride electrode”, J. Phys. Chem., 1960, 64 (5), 652-657, DOI:10.1021/j100834a031.
- ↑ A.J. Bard, R. Parson, J. Jordan, "Standard Potentials in Aqueous Solution", Marcel Dekker, Inc., 1985.
- ↑ Information Bridge: DOE Scientific and Technical Information - Sponsored by OSTI
