Elektroda wolframowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elektrody wolframowe

Elektroda wolframowaelektroda spawalnicza nietopliwa stosowana przy spawaniu metodą TIG. Wykonana jest z wolframu lub z wolframu z dodatkiem tlenków: toru, ceru, lantanu lub cyrkonu (według normy PN-EN ISO 6848). Spawanie odbywa się w osłonie gazowej (gaz obojętny), najczęściej w osłonie Argonu, rzadziej w osłonie mieszanki Argonu z helem lub czystego helu.

Oznaczenie elektrod nietopliwych[1][edytuj | edytuj kod]

  • elektroda WP (zielona) – czysty wolfram
  • elektroda WT20 (czerwona) – z dodatkiem tlenku toru
  • elektroda WC20 (szara) – z dodatkiem tlenku ceru
  • elektroda WL15 (złota) – z dodatkiem tlenku lantanu
  • elektroda WZ08 (biała) – z dodatkiem tlenku cyrkonu

Wymiary elektrod nietopliwych[1][edytuj | edytuj kod]

Długość:

  • 150 [mm]
  • 175 [mm] – najczęściej spotykane

Średnica:

  • 1,0 [mm]
  • 1,6 [mm]
  • 2,0 [mm]
  • 2,4 [mm]
  • 3,2 [mm]
  • 4,0 [mm]
  • 4,8 [mm]
  • 6,4 [mm]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Redakcja spawara: Elektroda nietopliwa TIG (elektroda wolframowa) (pol.). spawara.pl. [dostęp 2015-03-08].