Elektrorecepcja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Elektrorecepcja, elektropercepcja, zmysł elektryczny – zdolność odbierania bodźców elektrycznych z otoczenia, wykrywanie obecności oraz zmian pola elektrycznego za pomocą elektroreceptorów. Zdolność elektrorecepcji posiadają stekowce i niektóre gatunki ryb, m.in. rekiny, płaszczki, piła zwyczajna, drętwa, jesiotry, prapłetwiec i chimera pospolita. Narządem zmysłu chrzęstnoszkieletowychampułki Lorenziniego.

Wśród ssaków do elektrorecepcji zdolne są stekowce oraz przynajmniej jeden z gatunków delfinówSotalia guianensis.

Odbieranie zewnętrznych sygnałów elektrycznych określane jest jako elektrorecepcja bierna. Niektóre gatunki, dzięki obecności narządów elektrycznych, mogą generować własne pole elektryczne i odbierać jego zakłócenia. Jest to aktywna forma elektrorecepcji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Grodziński: Anatomia i embriologia ryb. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1981.
  2. John D. Pettigrew. Electroreception in Monotremes (pdf). „The Journal of Experimental Biology”. 202, s. 1447–1454, 1999 (ang.). 
  3. Nicole U. Czech-Damal et al. Electroreception in the Guiana dolphin (Sotalia guianensis). „Proceedings of the Royal Society B”, 2011. doi:10.1098/rspb.2011.1127 (ang.).