Elektryczna regulacja siedzenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Elektryczna regulacja siedzenia (kierowcy i częściowo pasażera) – rozwiązanie techniczne stosowane w pojazdach mechanicznych/samochodach klasy wyższej (ekskluzywnej) umożliwiające właściwe ustawienie fotela na potrzeby kierowcy lub pasażera bez konieczności użycia siły fizycznej; jest rozwinięciem mechanicznej regulacji.

Za pomocą przycisków sterujących umieszczonych w dolno-bocznej części fotela kierowcy pod lewą ręką, możliwe jest:

  • przesuwanie fotela do przodu i tyłu,
  • przesuwanie fotela w górę i dół (ustawienie wysokości),
  • pochylenie oparcia,
  • regulowanie wypukłości oparcia na wysokości lędźwiowej,
  • zmienianie wysokości zagłówka.

Silniki nastawcze (na prąd stały, to one ustawiają fotel w żądanej pozycji) umieszczone są w fotelu; sterowane są one przez urządzenie sterujące. Na każdym z tych silników umieszczony jest czujnik położenia (potencjometr, rzadziej czujnik Halla) umożliwiający zapamiętanie położenia fotela; unika się w ten sposób każdorazowego ustawienia pozycji fotela.

Po wyłączeniu zapłonu zostaje odłączony dopływ prądu do przycisków sterujących.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Anton Herner & Hans-Jürgen Riehl, Elektrotechnika i elektronika w pojazdach samochodowych, Tytuł oryginału: Der sichere Weg zur Meisterprüfung im Kfz-Techniker-Handwerk ISBN 83-206-1478-3