Elektryzacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Elektryzacja (elektryzowanie) – zjawisko fizyczne, proces polegający na wytworzeniu w ciele, początkowo elektrycznie obojętnym, nadmiaru ładunków elektrycznych jednego znaku. Zawsze towarzyszy mu powstanie w otoczeniu ładunku o przeciwnym znaku, takiego samego co do wartości bezwzględnej, gdyż proces ten polega na rozdzieleniu już istniejących ładunków o przeciwnych znakach.

Elektryzacja może zachodzić przez

  • bezpośredni kontakt dwóch ciał
  • indukcję elektrostatyczną

Elektryzowanie przez indukcję[edytuj | edytuj kod]

Elektryzowanie przez indukcję elektrostatyczną następuje, gdy do ciała zbliżone zostaje inne naelektryzowane ciało.

Elektryzowanie przez kontakt[edytuj | edytuj kod]

Rozważa się dwa szczególne przypadki:

  • Gdy przynajmniej jedno z ciał było naelektryzowane przed kontaktem, wówczas w wyniku kontaktu może nastąpić przemieszczenie ładunku. W szczególności, gdy naładowane ciało zostanie zetknięte z ciałem nienaładowanym, nienaelektryzowane ciało może zostać naelektryzowane.
  • Gdy oba ciała przed kontaktem są nienaelektryzowane, przez pocieranie jednego ciała o drugie lub zetknięcie i rozdzielenie ciał może nastąpić przemieszczenie ładunku między ciałami. Elektryzowanie tym sposobem następuje, gdy powierzchnie stykających się ciał są z różnych substancji. To, jaki ładunek będzie gromadził się na powierzchni ciała, określa porównanie powinowactwa elektronowego substancji obu ciał. Substancje o monotonicznie zmieniającym się powinowactwie układają się w szeregi tryboelektryczne.