Eleuterokok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eleuterokok
Morfologia (Eleutherococcus Leucorrhizum)
Morfologia (Eleutherococcus Leucorrhizum)
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd selerowce
Rodzina araliowate
Rodzaj eleuterokok
Nazwa systematyczna
Eleutherococcus Maxim.
Mém. Acad. Imp. Sci. St.-Pétersbourg Divers Savans 9: 132. 1859.
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Eleutherococcus gracilistylus

Eleuterokok (Eleutherococcus) – rodzaj roślin należący do rodziny araliowatych. Należy do niego ok. 30 gatunków pochodzących z Azji Południowo-Wschodniej, głównie z Chin, niektóre jednak występują aż po Japonię, Koreę i wschodnią Syberię[2]. Gatunkiem typowym jest Eleutherococcus senticosus (Ruprecht ex Maximo.) Maxim[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Krzewy i małe drzewa o sezonowym ulistnieniu i pędach pokrytych kolcami lub szorstko owłosionych[4]. Liście dłoniasto złożone z kilku do 7 listków. Kwiaty drobne, białe lub zielonkawe, zebrane w baldachy na szczytach pędów[4]. Owoce czarne, podobne do borówek.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Synonimy[2]

Acanthopanax (Decne. & Planch.) Miq.

Pozycja systematyczna według APweb (2001...)

Rodzaj należący do podrodziny Aralioideae, rodziny araliowatych ((Araliaceae Juss. .), rzędu selerowców (Apiales Lindl.) , kladu astrowych w obrębie okrytonasiennych[1].

Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa dereniowe (Cornidae Frohne & U. Jensen ex Reveal), nadrząd Aralianae Takht., rząd araliowce (Araliales Reveal), rodzina araliowate (Araliaceae Juss.), rodzaj eleuterokok (Eleutherococcus Maxim)[5].

Gatunki[2]
  • Eleutherococcus cissifolius (Griff. ex Seem.) Nakai
  • Eleutherococcus divaricatus (Siebold & Zucc.) S. Y. Hu
  • Eleutherococcus giraldii (Harms) Nakai
  • Eleutherococcus henryi Oliv.
  • Eleutherococcus lasiogyne (Harms) S. Y. Hu
  • Eleutherococcus leucorrhizus Oliv.
  • Eleutherococcus nodiflorus (Dunn) S. Y. Hu
  • Eleutherococcus rehderianus (Harms) Nakai
  • Eleutherococcus senticosus (Rupr. & Maxim.) Maxim. – eleuterokok kolczasty
  • Eleutherococcus sessiliflorus (Rupr. & Maxim.) S. Y. Hu
  • Eleutherococcus setulosus (Franch.) S. Y. Hu
  • Eleutherococcus sieboldianus (Makino) Koidz.
  • Eleutherococcus spinosus (L. f.) S. Y. Hu
  • Eleutherococcus trifoliatus (L.) S. Y. Hu

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne, głównie ze względu na walory dekoracyjne liści. Są całkowicie mrozoodporne (strefy mrozoodporności 3-9[4]). Wymagają pełnego oświetlenia i żyznej, próchnicznej ziemi. Rozmnaża się je przez wysiew nasion jesienią lub wiosną albo przez sadzonki.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-16].
  2. 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  3. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-04-25].
  4. 4,0 4,1 4,2 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  5. Crescent Bloom: Systematyka rodzaju Eleutherococcus (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2009-05-27].