Eliasz Parmeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blason fr Bourbon-Parme (petites armes).png

Eliasz Robert Barlo Maria Pius Burbon-Parmeński (ur. 23 lipca 1880, w Biarritz - 27 czerwca 1959, w Frieburgu) - tytularny książę Parmy, głowa rodziny Burbonów-Parmeńskich.

Był synem Roberta Parmeńskiego, ostatniego księcia Parmy, i jego pierwszej żony - Marii Pia Burbon (córki króla Ferdynand II Sycylijskiego). Miał 12 rodzonego rodzeństwa i 12 rodzeństwa przyrodniego. Był regentem podczas tytularnych rządów swoich dwóch braci: Henryka i Józefa. 6 jego rodzeństwa zostało pozbawione prawa do dziedziczenia, ponieważ byli opóźnieni umysłowo, a Eliasz został ogłoszony ich opiekunem - mimo że był najmłodszym synem Roberta z pierwszego małżeństwa. Później jego przyrodni bracia - Sykstus i Ksawery, domagali się podzielenia między nich rodzinnej fortuny, ale przegrali sprawę we francuskim sądzie.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

25 maja 1903, w Wiedniu, Eliasz poślubił Marię Annę Habsburg, arcyksiężniczkę austriacką (1882-1940), córkę Fryderyka Habsburga, księcia cieszyńskiego, i Izabeli von Croÿ-Dülmen. Para miała 8 dzieci:


Poprzednik
Józef Burbon
Parma-Stemma.png Tytularny książę Parmy
1950–1959
Parma-Stemma.png Następca
Robert II Burbon