Elie Nadelman
Elie Nadelman, właśc. Eliasz Nadelman (ur. 20 lutego 1882 w Warszawie, zm. 28 grudnia 1946) – polski rzeźbiarz i rysownik.
Ukończył gimnazjum w Warszawie. Uczył się w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Adama Badowskiego i Jana Kauzika. W roku 1904 przebywał w Monachium, gdzie wykonał rysunek Chopin, który zdobył III miejsce w konkursie czasopisma "Sztuka".
Przebywał w Paryż około 1905 roku, gdzie przez kilka miesięcy uczył się w Académie Colarossi.
W Paryżu utrzymywał kontakty z Gottliebem, Szymonem Mondszajnem, Eugeniuszem Zakiem, Jerzym Merklem, Mojżeszem Kislingiem, Louisem Marcoussisem, Alicją Halicką. Wystawiał w paryskich Salonach, początkowo głównie rysunki i rzeźby z gipsu, a także w ważnych galeriach – Berthe Weil oraz Eugéne’a Drueta.
Cynthia Nadelman mówiła o nim: "Czasami podejmował wręcz ryzyko naśladowania własnych interpretacji sztuki greckiej, co stawało się źródłem jego twórczej ekscytacji. Jego twórczość opierała się na idei ponadczasowości rzeźby, na tym, co mogło być w niej jednocześnie starożytne i nowoczesne. Artystę pasjonowało wyszukiwanie wszelkich przejawów życia naśladującego sztukę i dlatego kolekcjonował przykłady udowadniające regularność występowania tego zjawiska. Fascynowały go ponadto związki między epokami i kulturami oraz sztuką nowoczesną w kontekście ścisłego nawiązywania do antyku".
W ostatniej fazie twórczości w jego rzeźbach występowały cechy bliskie art déco. Stosował też technikę galwanoplastyki, dzięki której rzeźby gipsowe pokrywał brązem.
Nadelman popełnił samobójstwo w swej pracowni w Alderbrook.
