Eliezer ben Jehuda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eliezer ben Jehuda
Элиезер Ицхак Перельман
אֱלִיעֶזֶר בֵן־יְהוּדָה
Ok. 1920 roku.
Ok. 1920 roku.
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1858
Łużki, dzisiejsza Białoruś
Data śmierci 16 grudnia 1922
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Eliezer ben Jehuda (hebr. אֱלִיעֶזֶר בֶּן־יְהוּדָה, ur. 7 stycznia 1858 jako Eliezer Jicchak Perelman, zm. 16 grudnia 1922) – żydowski językoznawca, twórca współczesnego języka hebrajskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony na Litwie, w Łużkach, ben Jehuda (hebr. syn Jehudy) wyemigrował do Palestyny w roku 1881 na fali żydowskiego ruchu niepodległościowego, który w niedalekiej przyszłości miał dać początek syjonizmowi. Zachęcony hasłami głoszącymi odrzucenie diasporycznego stylu życia i budowę nowoczesnego żydowskiego społeczeństwa, rozpoczął prace nad odnową używanego jedynie w modlitwie języka hebrajskiego, który miałby zastąpić jidysz i zostać uniwersalnym językiem wszystkich Żydów.

Praca nad modernizacją polegała przede wszystkim na ujednoliceniu i uproszczeniu zasad gramatycznych oraz utworzeniu nowych słów. Większość z nich ben Jehuda zbudował z rdzeni znalezionych w istniejącej literaturze, głównie w Biblii, ale także zaczerpniętych z języka arabskiego i języków indoeuropejskich, zwłaszcza słowiańskich i germańskich; część wymyślił sam. Wprowadził też nowoczesne, wzorowane na zachodnich, zasady interpunkcji.

Choć początkowo nikt nie traktował jego pracy poważnie, wysiłki ben Jehudy zostały szybko docenione. Celem koordynacji prac powołano Komitet języka hebrajskiego, zmieniony później na istniejącą do dzisiaj Akademię Języka Hebrajskiego. Opublikowany przez komitet Kompletny słownik antycznego i współczesnego języka hebrajskiego stał się podstawą dla postępującej szybko popularyzacji języka. W roku 1948, po utworzeniu państwa Izrael, stał się on językiem urzędowym nowego kraju.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]