Elihu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
1805

Elihu – postać biblijna ze Starego Testamentu. Elihu był synem Barachela Buzyty, co wskazuje, że był dalekim krewnym Abrahama.

Młody człowiek z historii o Hiobie, który doradzał mu, aby uniżył się przed Bogiem, co spowoduje, że jego skarga zostanie wysłuchana, a on sam pocieszony. Potępił pogląd trzech przyjaciół Hioba, że cierpi on z powodu swoich grzechów.

Pojawia się w Księdze Hioba 32-37.