Eliot House

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eliot House
Wieża górująca nad Eliot House
Wieża górująca nad Eliot House
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejscowość Cambridge, MA
Adres 101 Dunster Street
Ukończenie budowy 1931
Właściciel Harvard University
Położenie na mapie Massachusetts
Mapa lokalizacyjna Massachusetts
Eliot House
Eliot House
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Eliot House
Eliot House
Ziemia 42°22′12,79″N 71°07′14,95″W/42,370219 -71,120819
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Eliot House – jeden z dwunastu domów mieszkalnych dla studentów Harvard University i jeden z siedmiu oryginalnych domów w kolegium. Został otwarty w 1931 i nazwany na cześć Charlesa Williama Eliota, który był rektorem uniwersytetu przez cztery dekady, w latach 1869–1909. Zlokalizowany jest w Cambridge, u zbiegu John F. Kennedy Street i Memorial Drive (droga dojazdowa do kompleksu to Dunster Street), niedaleko rzeki Charles.

Tradycja[edytuj | edytuj kod]

Przed decyzją uniwersytetu o wykorzystaniu loterii w celu przypisania poszczególnych domów dla studentów (od rocznika 1999), Eliot House był znany jako najlepszy dom, zapewniający zakwaterowanie dla elity społecznej uniwersytetu, określany jako „bardziej harwardzki od Harvardu”.

Znani mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Znanymi mieszkańcami Eliot House byli:

W 1951 współlokatorami w Eliot House byli m.in. Paul Matisse – wnuk francuskiego impresjonisty Henri Matisse, Stephen Joyce – wnuk pisarza Jamesa Joyce'a i Sadruddin Aga Khan – w prostej linii potomek islamskiego proroka Mahometa. To spowodowało, że opiekun domu prof. John Finley[12] w swojej wypowiedzi dla The New York Times stwierdził, że „...gdzie indziej można znaleźć, w jednym pokoju, wnuka Matisse, wnuka Joyce'a i pra-pra-pra-prawnuka Boga?”[13].

W literaturze i filmie[edytuj | edytuj kod]

W Eliot House w latach 1955–1958 mieszkali bohaterowie powieści Ericha Segala Absolwenci (ang. The Class, 1985): Andrew Eliot, Jason Gilbert, Daniel Rossie i George Keller. Spotykali się tutaj również ze sobą Theodor Lambros i jego przyszła żona Sara Harrison.

Eliot House wystąpił także w wielu filmach – był plenerem dla Love Story (1970, reż. Arthur Hiller) i The Social Network (2010, reż. David Fincher), jak również znalazł się w Old School (2003, reż. Todd Phillips), Legalna blondynka (2001, ang. Legally Blonde, reż. Robert Luketic), Córka Prezydenta (2004, ang. Chasing Liberty, reż. Andy Cadiff) i Eurotrip (2004, reż. Jeff Schaffer).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alexander B. Fabry: Leonard Bernstein (ang.). The Harvard Crimson (Harvard University), 5 października 2006. [dostęp 16 stycznia 2013].
  2. Jay Lindsay. Classmates recall Bhutto's intensity. „USA Today”, 29 grudnia 2007 (ang.). [dostęp 16 stycznia 2013]. 
  3. Ben Bradlee: A Good Life. Simon and Schuster, 1996, s. 50. ISBN 0-684-82523-6.
  4. Ken Gormley, Elliot Richardson: Archibald Cox: Conscience of a Nation. Da Capo Press, 1999, s. 23. ISBN 0-7382-0147-2.
  5. Composer Harbison To Receive 2000 Harvard Arts Medal (ang.). The Harvard University Gazette, 9 marca 2000. [dostęp 16 stycznia 2013].
  6. John Harvard's Journal, Commencement 1997 (ang.). Harvard Magazine. Harvard University. [dostęp 16 stycznia 2013].
  7. Clifford A. Pickover: Strange brains and genius: the secret lives of eccentric scientists and madmen. HarperCollins, 1999, s. 170. ISBN 0-688-16894-9.
  8. Jessica A. Pepp: Jack Lemmon to Receive Arts Medal (ang.). The Harvard Crimson (Harvard University), 24 lutego 1995. [dostęp 16 stycznia 2013].
  9. Stuart E. Weisberg: Barney Frank: the story of America's only left-handed, gay, Jewish congressman. University of Massachusetts Press, 2009, s. 54. ISBN 1-55849-721-8.
  10. Nelson W. Aldrich: George, Being George: George Plimpton's Life as Told, Admired, Deplored, and Envied by 200 Friends, Relatives, Lovers, Acquaintances, Rivals--and a Few Unappreciative Observers. Random House, 2009, s. 61. ISBN 0-8129-7418-2.
  11. Jason M. Solomon: The World According to Kozol (ang.). The Harvard Crimson (Harvard University), 5 marca 1992. [dostęp 16 stycznia 2013].
  12. Fotografia prof. Johna Finleya, opiekuna Eliot House (ang.). Harvard Square Library, 2004. [dostęp 16 stycznia 2013].
  13. Christopher Reed: Pure Fabrications (ang.). Harvard Magazine, May–June 2002. [dostęp 16 stycznia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]