Elisabeth Högström

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elisabeth Högström
Państwo  Szwecja
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1951
Gra praworęczna
Klub Karlstads Curlingklubb
Występy
ZIO 1 (1988)
4 (1980-1982, 1987)
ME 7 (1976, 1980-1983, 1986, 1988)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Srebro
Calgary 1988
(dyscyplina pokazowa)
Mistrzostwa świata
Srebro
Perth 1980
Złoto
Perth 1981
Srebro
Genewa 1982
Mistrzostwa Europy
Złoto
Berlin Zachodni 1976
Złoto
Kopenhaga 1980
Srebro
Grindelwald 1981
Złoto
Kirkcaldy 1982
Złoto
Västerås 1983
Złoto
Perth 1988

Elisabeth Högström (z domu Carlsson[1]; ur. 27 marca 1951), szwedzka curlerka, mistrzyni świata i 5-krotna mistrzyni Europy.

Na pierwszej międzynarodowej imprezie – 1976 Högström była trzecią w zespole Elisabeth Branäs. Szwedki awansowały do fazy-play off, tam wysoko pokonały Angielki (13:2) i Francuzki (13:4) zdobywając pierwszy złoty medal mistrzostw Europy dla Szwecji[2].

Jako skip Högström wystąpiła na MŚ 1980. Jej drużyna zakwalifikowała się do finału, gdzie uległa Kanadzie (Marj Mitchell) 6:7[3]. Jeszcze w tym samym roku reprezentacja Szwecji uzyskała tytuł mistrzyń Europy pokonując w finale rywalizacji Norweżki (Ellen Githmark) 10:9[4].

Rok później Högström także występowała jako drużyna narodowa. W 1981 wyniki odwróciły się i Szwecja wywalczyła złote medale pokonując w finale 7:2 Kanadę (Susan Seitz), natomiast zespół przegrał finał rozgrywek europejskich ze Szwajcarkami (Susan Schlapbach) 5:8[5].

W 1982 zespół Elisabeth Högström nadal utrzymywał bardzo wysoką formę. Szwedki po pokonaniu przez Dunki (Marianne Jørgensen) ukończyły na 2. miejscu [6]. Po roku przerwy odzyskały również tytuł mistrzyń Europy, w ostatnim spotkaniu rozgromiły 13:2 Włoszki (Maria-Grazzia Constantini)[7]. Na następnych zawodach tej rangi Högström obroniła złoty medal, w finale Norweżkom (Trine Trulsen) nie udało się pokonać Szwecji.

Högström pojawiła się później w sezonie 1986/1987, nie udało się jej wtedy uzyskać tak dobrych wyników jak wcześniej. Reprezentacja Szwecji zajęła na ME i MŚ odpowiednio 6. i 7. miejsca. W 1988 po raz pierwszy wystąpiła na zimowych igrzyskach olimpijskich, curling był wówczas jedynie dyscypliną pokazową. Szwedki w finale uległy gospodyniom – Kanadyjkom (Linda Moore) 5:7[8].

W ostatnim swoim występie na arenie międzynarodowej – ME 1988 Szwedki po raz kolejny sięgnęły po złote medale, Högström triumfowała po raz 5. Był to najlepszy rezultat w historii mistrzostw Europy do 2005, wówczas Anette Norberg, z którą Högström zdobyła swoje ostatnie mistrzostwo, wygrała turniej po raz szósty.

W 1999 Elisabeth była trenerem reprezentacji na Mistrzostwach Świata Juniorów, młodzi Szwedzi zajęli 4. miejsce.

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarta Trzecia Druga Otwierająca
1988/1989 Elisabeth Högström Anette Norberg Monika Jansson Marie Henriksson
1987/1988 Monika Jansson Birgitta Sewik
1986/1987 Birgitta Sewik Eva Andersson Bitte Berg
1981/1984 Katarina Hultling Birgitta Sewik Karin Sjögren
1979/1981 Carina Olsson
1976/1977 Elisabeth Branäs Elisabeth Högström Eva Rosenhed Anne-Marie Ericsson

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]