Eliza Michalik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Eliza Michalik (ur. 1976) – polska dziennikarka prasowa i telewizyjna.

[edytuj] Życiorys

Karierę dziennikarską rozpoczęła w Gazecie Polskiej. Wraz z Tomaszem Sakiewiczem była współautorką książki Układ o powiązaniach SLD z Samoobroną. Publikowała również w tygodniku Wprost[1], Gościu Niedzielnym i Ozonie. Razem z Pawłem Oksanowiczem prowadziła w Radiu Kolor audycję Czekając na środę, czyli godzina niepoprawności politycznej.

W 2003 została oskarżona o naruszenie praw autorskich Hanny Harasimowicz-Grodeckiej, przez wykorzystanie fragmentów jej tekstów, w jednym ze swoich artykułów (Czy eksmisja to dobry interes, "Gazeta Polska" nr 9 (503) z 5 marca 2003 r.) bez powołania się na źródło. Wkrótce potem Gazeta Polska opublikowała przeprosiny, a honorarium za artykuł zostało przekazane na cel dobroczynny (zgodnie ze wskazówką Hanny Harasimowicz-Grodeckiej).

Była autorką bloga w serwisie Salon24.pl. Na początku 2007 w komentarzach do jej notatek zaczęły pojawiać się oskarżenia o plagiaty. Usuwanie tego typu komentarzy spowodowało, że sprawę opisał w swoim blogu Gniewomir Świechowski, a potem powstał blog kolejny, o nazwie Eliza Watch[2], w którym internauci wpisywali fragmenty tekstów Elizy Michalik, porównując je z domniemanymi źródłami. 23 lutego 2007 Igor Janke poinformował o zakończeniu współpracy Salonu24 z Elizą Michalik.

Po odejściu z Salonu 24 pracowała w Życiu Warszawy. Wiosną 2007 związała się z telewizją Superstacja, gdzie prowadziła programy "Do Elizy" i "Eliża na plaży". Obecnie jest wraz z Marcinem Tellerem współautorką piątkowego programu "Gilotyna", prowadzi również codzienny program "Nie ma żartów".

Przypisy

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia