Eliza Michalik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Eliza Michalik (ur. 1976) – polska dziennikarka telewizyjna, radiowa i prasowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę dziennikarską rozpoczęła w „Gazecie Polskiej”. Wraz z Tomaszem Sakiewiczem była współautorką książki Układ z 2003 o powiązaniach SLD z Samoobroną[1]. Publikowała również w tygodnikuWprost[2], „Gościu Niedzielnym” i „Ozonie”. Razem z Pawłem Oksanowiczem prowadziła w Radiu Kolor audycję Czekając na środę, czyli godzina niepoprawności politycznej.

W 2003 została oskarżona o naruszenie praw autorskich Hanny Harasimowicz-Grodeckiej, przez wykorzystanie fragmentów jej tekstów, w jednym ze swoich artykułów (Czy eksmisja to dobry interes, „Gazeta Polska” nr 9 (503) z 5 marca 2003 r.) bez powołania się na źródło. Wkrótce potem „Gazeta Polska” opublikowała przeprosiny, a honorarium za artykuł zostało przekazane na cel dobroczynny (zgodnie ze wskazówką Hanny Harasimowicz-Grodeckiej).

Była autorką bloga w serwisie Salon24.pl. Na początku 2007 w komentarzach do jej notatek zaczęły pojawiać się oskarżenia o plagiaty. Usuwanie tego typu komentarzy spowodowało, że sprawę opisał w swoim blogu Gniewomir Świechowski, a potem powstał blog kolejny, o nazwie Eliza Watch[3], w którym internauci wpisywali fragmenty tekstów Elizy Michalik, porównując je z domniemanymi źródłami. 23 lutego 2007 Igor Janke poinformował o zakończeniu współpracy Salonu24 z Elizą Michalik.

Po odejściu z Salonu 24 pracowała w „Życiu Warszawy”. Wiosną 2007 związała się z telewizją Superstacja, gdzie prowadziła programy „Do Elizy” i „Eliża na plaży”. Obecnie jest wraz z Marcinem Tellerem współautorką piątkowego programu „Gilotyna”, prowadzi również codzienny program „Nie ma żartów”.

Od 7 czerwca do 30 sierpnia 2013 prowadziła piątkowe „Poranki RDC”, a od 7 września 2013 prowadzi sobotni poranny program „Bez pudru” w Polskim Radiu RDC.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2011 roku nominowana do nagrody Wiktor w kategorii „Najlepszy komentator i publicysta”.

Przypisy

  1. Układ. owvolumen.pl. [dostęp 20 lutego 2014].
  2. Lista publikacji Elizy Michalik w archiwum Wprost.
  3. ElizaWatch.