Elizja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Elizja – regularne usunięcie samogłoski – a niekiedy sylaby – w sąsiedztwie innej samogłoski. Zjawisko to dotyczy najczęściej samogłoski (sylaby) wygłosowej przed nagłosem samogłoskowym, na przykład fr. l'affaire – sprawa, ale la maison – dom.

Błędne (kalka z angielskiego) jest nazywanie elizją każdego procesu zaniku głoski.

Elizja zachodzi wówczas, gdy rodzajnik określony jest obok rzeczownika, zaczynającego się na samogłoskę lub h nieme.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik języka polskiego.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988. ISBN 83-01-00282-4.
  • Aidan. Doyle, Edmund. Gussmann: An Ghaeilge : podręcznik do nauki języka irlandzkiego. Lublin: Red. Wydawnictw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1991. ISBN 83-228-0237-4.
  • Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2003. ISBN 83-04-04680-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]