Elkhund szary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elkhund szary
Norwegian Elkhound.jpg
Elkhund szary
Inne nazwy Norweski elghund szary, Norwegian Elkhound Grey, Norsk Elghund Grå
Kraj patronacki Norwegia
Kraj pochodzenia Norwegia[1]
Wymiary
Wysokość max. 52 cm(psy), ok. 47 cm(suki)
Masa ok. 23 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa V, Sekcja 2,
nr wzorca 242
AKC Hound
ANKC Grupa 4 (Hounds)
CKC Grupa 2 (Hounds)
KC(UK) Hound
NZKC Hounds
UKC Grupa 5 – Northern Breed
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Elkhund szary – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpiców myśliwskich. Typ wilkowaty[2]. Podlega próbom pracy w Szwecji, Norwegii i Finlandii[1].

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies myśliwski – wystawiający zwierzynę, używany do polowań na łosie (ang. elk – łoś)

Temperament[edytuj | edytuj kod]

W wykonywaniu swoich zadań na polowaniu jest bardziej niezależny i samodzielny niż jego bliski krewniak elkhund czarny.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Jest to typowy szpic o sylwetce zbliżonej do kwadratu. Ma mocną szyję i silny, wysoko osadzony ogon, który jest zakręcony do góry. Sprawia wrażenie elastycznego. Powinien mieć zwarte ciało, ale nie powinien zatracić szybkości i zwinności. Szeroka klatka piersiowa. Kufa powinna mieć taką samą długość jak mózgoczaszka, ale wymiary idealne rzadko się zdarzają.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie występuje w różnych odmianach szarości.

Włos okrywowy często ma zabarwione na czarno końcówki. Jest też twardy i gruby, gdyż jego ojczyzna jest krajem chłodnym.

Utrzymanie[edytuj | edytuj kod]

Potrzebuje pożywienia bogatego w białko,jak również regularnego szczotkowania.Źle znosi upał i nie nadaje się do mieszkania.

Popularność w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Rasa bardzo rzadko spotykana.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Elkhund szary jest najbardziej rozpowszechnionym psem domowym w Norwegii.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 172.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 121.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 142. ISBN 83-7073-122-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]