Elkhund szary
| Elkhund szary | |
 Elkhund szary |
|
| Inne nazwy | Norweski elghund szary, Norwegian Elkhound Grey, Norsk Elghund Grå |
| Kraj patronacki | Norwegia |
| Kraj pochodzenia | Norwegia[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | max. 52 cm(psy), ok. 47 cm(suki) |
| Masa | ok. 23 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa V, Sekcja 2, nr wzorca 242 |
| AKC | Hound |
| ANKC | Grupa 4 (Hounds) |
| CKC | Grupa 2 (Hounds) |
| KC(UK) | Hound |
| NZKC | Hounds |
| UKC | Grupa 5 – Northern Breed |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Elkhund szary – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpiców myśliwskich. Typ wilkowaty[2]. Podlega próbom pracy w Szwecji, Norwegii i Finlandii[1].
Spis treści |
Użytkowość [edytuj]
Pies myśliwski – wystawiający zwierzynę, używany do polowań na łosie (ang. elk – łoś)
Temperament [edytuj]
W wykonywaniu swoich zadań na polowaniu jest bardziej niezależny i samodzielny niż jego bliski krewniak elkhund czarny.
Budowa [edytuj]
Jest to typowy szpic o sylwetce zbliżonej do kwadratu. Ma mocną szyję i silny, wysoko osadzony ogon, który jest zakręcony do góry. Sprawia wrażenie elastycznego. Powinien mieć zwarte ciało, ale nie powinien zatracić szybkości i zwinności. Szeroka klatka piersiowa. Kufa powinna mieć taką samą długość jak mózgoczaszka, ale wymiary idealne rzadko się zdarzają.
Szata i umaszczenie [edytuj]
Umaszczenie występuje w różnych odmianach szarości.
Włos okrywowy często ma zabarwione na czarno końcówki. Jest też twardy i gruby, gdyż jego ojczyzna jest krajem chłodnym.
Utrzymanie [edytuj]
Potrzebuje pożywienia bogatego w białko,jak również regularnego szczotkowania.Źle znosi upał i nie nadaje się do mieszkania.
Popularność w Polsce [edytuj]
Rasa bardzo rzadko spotykana.
Ciekawostki [edytuj]
Elkhund szary jest najbardziej rozpowszechnionym psem domowym w Norwegii.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 142. ISBN 83-7073-122-8.
