Ellen Fairclough

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ellen Fairclough
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1905
Hamilton
Data i miejsce śmierci 13 listopada 2004
Hamilton
p.o. Premiera Kanady
Przynależność polityczna Progresywno-Konserwatywna Partia Kanady
Okres urzędowania od 19 lutego 1958
do 20 lutego 1958
Poprzednik John Diefenbaker
Następca John Diefenbaker
Minister imigracji i obywatelstwa Kanady
Okres urzędowania od 12 maja 1958
do 8 sierpnia 1962
Poprzednik Davie Fulton (p.o.)
Następca Dick Bell

Ellen Louks Fairclough, od 1992 z tytułem Right Honorauble (ur. 28 stycznia 1905, zm. 13 listopada 2004), działaczka polityczna Kanady, pierwsza kobieta-minister w kanadyjskim rządzie federalnym.

Aktywna działaczka społeczna, związana m.in. ze środowiskiem konsumenckim i skautowskim. W latach 1945-1950 zasiadała w Radzie Miasta Hamilton. Z ramienia Progresywno-Konserwatywnej Partii Kanady kandydowała w 1949 po raz pierwszy w wyborach parlamentarnych, uzyskała jednak mandat deputowanej do Izby Gmin dopiero rok później w wyborach uzupełniających. Wyróżniała się jako aktywna parlamentarzystka, w częstych (około 150 rocznie) wystąpieniach poruszając problematykę mieszkalnictwa, równouprawnienia kobiet, podatku dochodowego i walki z bezrobociem. Przeforsowała ustawę o równości płac za taką samą pracę bez względu na płeć. Brała także udział w pracach instytucji międzynarodowych, m.in. jako doradczyni delegacji kanadyjskiej w ONZ (1950) oraz przedstawicielka Kanady na Konferencji Parlamentarzystów Państw NATO w Paryżu (1955).

W czerwcu 1957 została jako pierwsza kobieta powołana w skład gabinetu federalnego (pod kierownictwem Johna Diefenbakera), obejmując tekę sekretarza stanu Kanady. W maju 1958 objęła stanowisko ministra ds. obywatelskich i imigracji, a w sierpniu 1962 funkcję Głownego Naczelnika Poczty (Postmaster General). W dniach 19-20 lutego 1958 pod nieobecność w kraju premiera Diefenbakera jako pierwsza kobieta w historii Kanady pełniła obowiązki szefa rządu. Pracę w rządzie zakończyła w kwietniu 1963 wraz z upadkiem gabinetu Diefenbakera.

Jako minister ds. imigracyjnych zwalczała zjawiska rasizmu w polityce imigracyjnej, doprowadziła do złagodzenia procedury wobec uchodźców, doprowadzając w konsekwencji do znacznego zwiększenia ich liczby w Kanadzie.

W 1979 została odznaczona Orderem Kanady, otrzymała również medale jubileuszowe 100-lecia (1967) i 125-lecia Konfederacji (1992); była ponadto członkiem Tajnej Rady Królowej ds. Kanady (z tytułem Right Honorauble). 20 lutego 1978 Izba Gmin wydała specjalną uchwałę gratulacyjną za wkład Ellen Fairclough w życie polityczne Kanady.

W 1993 rekomendowała kandydaturę Kim Campbell na przywódczynię Progresywno-Konserwatywnej Partii Kanady; Kim Campbell została wkrótce pierwszą kobietą-premierem Kanady.

Ellen Fairclough zmarła na trzy miesiące przed ukończeniem 100 lat.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]