Ellison Onizuka
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ellison Shoji Onizuka (ur. 24 czerwca 1946 w Kealakekua, stan Hawaje (USA), zm. 28 stycznia 1986 nad Przylądkiem Canaveral na Florydzie) – inżynier, amerykański astronauta.
Spis treści |
Edukacja i służba wojskowa [edytuj]
- 1964– ukończył Konawaena High School w Kealakekua, stan Hawaje.
- 1969 – w czerwcu uzyskał licencjat z techniki lotniczej i astronautycznej na University of Colorado a w grudniu otrzymał tytuł magistra.
- 1970 – w styczniu rozpoczął czynną służbę w siłach powietrznych Stanów Zjednoczonych. Przydzielono go do Sacramento Air Logistics Center mieszczącego się w bazie lotniczej McClellan (Kalifornia) gdzie wziął udział w testach powietrznych samolotów F-84, F-100, F-105, F-111, EC-121T, T-33, T-39, T-28 i A-1.
- 1974 – w sierpniu rozpoczął roczne szkolenie w USAF Test Pilot School.
- 1975 – w lipcu, po zakończonym szkoleniu, rozpoczął służbę w Air Force Flight Test Center w bazie lotniczej Edwards w Kalifornii, gdzie m.in. odpowiadał za stan techniczny wszystkich samolotów USAF Test Pilot School oraz jednostki , w której służył tj. A-7, A-37, T-38, F-4, T-33 i NKC-135).
Wylatał na różnych typach samolotów ponad 1 700 godzin.
Praca w NASA i kariera astronauty [edytuj]
- 1978 – 16 stycznia został przyjęty do ósmej grupy astronautów NASA i rozpooczął szkolenie podstawowe, po którym w sierpniu 1979 uzyskał kwalifikacje specjalisty misji. Później w Shuttle Avionics and Integration Laboratory (SAIL) zajmował się zagadnieniami dotyczącymi elektronicznego wyposażenia promu kosmicznego.
- 1981 – podczas dwóch pierwszych lotów wahadłowca Columbia (STS-1 i STS-2) pracował w ekipach wspierających pracę astronautów znajdujących się w kosmosie.
- 1985 – w styczniu odbył swój pierwszy lot kosmiczny (STS-51-C) na pokładzie wahadłowca Discovery. Misją o charakterze wojskowym dowodził Thomas Mattingly. Pilotem promu był Loren Shriver a specjalistami ładunku James Buchli i Gary Payton. Po 3 dniowym locie Discovery wylądował na bieżni Kennedy Space Center. Wkrótce potem włączono go do załogi STS-51-L, której lot zaplanowano na styczeń 1986.
- 1986 – 28 stycznia podczas startu wahadłowca Challenger w 73 sekundzie lotu doszło do eksplozji. W katastrofie śmierć poniosła cała załoga, w której poza Onizuką znajdowało się jeszcze sześciu astronautów: Francis Scobee, Michael John Smith, Judith Resnik, Ronald McNair, Gregory Jarvis oraz Christa McAuliffe.
Astronauta został pochowany na Cmentarzy Pamięci Narodowej w Honolulu na Hawajach. Jego nazwisko nosi jedna z planetoid okrążających Słońce.
Nagrody i odznaczenia [edytuj]
- Force Commendation Medal,
- Air Force Meritorious Service Medal,
- National Defense Service Medal,
- NASA Space Flight Medal,
- Air Force Outstanding Unit Award,
- Air Force Organizational Excellence Award,
- przyznany pośmiertnie Congressional Space Medal of Honor.
Wykaz lotów [edytuj]
| Loty kosmiczne, w których uczestniczył Ellison S. Onizuka | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| L.p. | Data startu | Statek kosmiczny | Data lądowania | Statek kosmiczny | Funkcja | Czas trwania |
| 1 |
|
Discovery F-3 |
|
Discovery F-3 |
|
|
| 2 (*) |
|
Challenger F-10 |
|
|
|
|
|
|
||||||
(*) – wahadłowiec eksplodował po starcie na orbitę
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ NASA: Podsumowanie misji STS-51-C (ang.). [dostęp 2011-02-03].
- ↑ NASA: Podsumowanie misji STS-51-L (ang.). [dostęp 2011-02-03].
Źródła [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Biogram na stronie Spacefacts (strona w języku angielskim).