Thingol
Z Wikipedii
| władca Szarych Elfów | |
| przebudził się wraz z pierwszymi elfami w Kuivienen - ok. 505 P.E. |
|
| Pochodzenie | |
| Rasa: | Elf |
| Kultura: | Sindar |
| Kraina: | Doriath |
| Powiązania rodzinne | |
| Towarzysz: | Meliana |
| Potomstwo: | Lúthien |
| Historia zewnętrzna | |
| Polski przekład imienia: |
|
| Odtwórca roli w adaptacji P. Jacksona: | brak |
| Utwory J. R. R. Tolkiena: | Silmarillion |
Elu Thingol, Elwë - fikcyjna postać ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.
Thingol, elf, król Doriathu i Najwyższy Król Sindarów. Jego żoną była Meliana, jedna z Majarów, zaś ich córką była Lúthien, najpiękniejsza kobieta, jaka kiedykolwiek żyła w Śródziemiu.
Po odnalezieniu elfów przez Oromëgo został wytypowany, aby jako jeden z trzech posłów, ujrzeć przed innymi elfami Valinor, a potem zachęcić innych do jego odwiedzenia.
Był władcą sprawiedliwym, lecz potrafił wymierzyć karę temu, kto mu się sprzeciwi lub go upokorzy.
Umarł jako ostatni z tych elfów, którzy zostali przebudzeni nad jeziorem Kuivienen i pozostali do końca w Śródziemiu.
Do jego śmierci przyczynił się jeden z Silmarili. Elu Thingol kazał bowiem wprawić go we wspaniały naszyjnik krasnoludzkiej roboty – Nauglamir, którego dostał od Finroda Felagunda. Krasnoludowie zostali oczarowani pięknem klejnotu i nie chcieli oddać go Thingolowi. Gdy ten upokarzającym tonem nakazał im go oddać, Naugrimowie wpadli w furię i zabili go na miejscu. Stało się to mniej więcej koło czwartego stulecia Pierwszej Ery Słońca.
Thingol przewyższał wzrostem wszystkie Dzieci Iluvatara. Jego mieczem był Aranruth.

