Elysium (region na Marsie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wulkany wyżyny Elysium, zdjęcie satelitarne
Topografia wyżyny Elysium

Elysium – wielka wyżyna wulkaniczna na Marsie, druga pod względem rozmiarów po wyżynie Tharsis. Przybliżone współrzędne areograficzne centrum tej wyżyny to Mars 24.74 N 210 W.

W regionie Elysium znajduje się znaczne wybrzuszenie skorupy marsjańskiej, choć mniejsze niż pod wyżyną Tharsis[1], przypuszczalnie związane z istnieniem pióropusza płaszcza. Aktywność wulkaniczna występowała w regionach Elysium i Tharsis w okresie hesperyjskim historii geologicznej Marsa (3,7—3,0 mld lat temu), oraz w następnym, trwającym obecnie okresie amazońskim, kiedy zamarła już w innych częściach planety[1]. Na wyżynie Elysium znajdują się trzy główne wulkany tarczowe: Elysium Mons, piąty co do wysokości na planecie, oraz Albor Tholus i Hecates Tholus. Na południe i południowy wschód od niej rozciąga się równina Elysium Planitia.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Haraldur Sigurdsson, Bruce Houghton, Stephen R. McNutt, Hazel Rymer, John Stix: Encyclopedia of Volcanoes. Academic Press, 1999, s. 776. ISBN 0080547982.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]