Elysium Mons
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Elysium Mons | |
Elysium Mons znajduje się w centrum zdjęcia, pomiędzy mniejszymi wulkanami Hecates Tholus (u góry) i Albor Tholus |
|
| Państwo | nie dotyczy, lokalizacja pozaziemska |
| Położenie | Mars, region Elysium Planitia |
| Wysokość | 16 000 m nad poziom odniesienia |
| Wybitność | 13 900 m |
| Dane wulkanu | |
| Typ wulkanu | wulkan tarczowy |
| Aktywność | wygasły |
Elysium Mons – największy spośród trzech wulkanów tarczowych na wyżynie Elysium Planitia na Marsie. Jest to piąty pod względem wysokości szczyt na planecie i najwyższy poza wyżyną Tharsis. Wulkan ma 401 km średnicy[1], wznosi się na wysokość prawie 14 km ponad otaczające równiny pokryte lawą.
Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej w 1973 roku nazwa tego obszaru pochodzi od cechy albedo, dostrzeżonej na Marsie przez dawnych obserwatorów[1].
-
Elysium Mons na zdjęciach orbitera Viking 1
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 MUA: Elysium Mons (ang.). [dostęp 2012-11-30].