Emagram

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Emagram – rodzaj diagramu termodynamicznego używany w opisie sondażu atmosferycznego. Niezależnymi zmiennymi na diagramie są temperatura i ciśnienie. Adiabaty tworzą w przybliżeniu kąt 45 stopni z poziomymi izobarami. Dla poszczególnych ciśnień (wysokości) nanosi się temperaturę i temperaturę punktu rosy.

Diagram został opracowany przez H. Hertza w 1884 i jest często używany w Europie.

Przykładowa siatka emagramu

Diagramy meteorologiczne używa się do wyznaczania wielkości meteorologicznych charakteryzujących daną warstwę atmosfery. Zazwyczaj początkową informacją jest naniesienie na diagram tzw. sondażu meteorologicznego, który zbiera się z pomiaru balonem meteorologicznym - zazwyczaj są to ciśnienie, prędkość i kierunek wiatru (otrzymywana na podstawie pomiarów położenia balonu), oraz temperatura i wilgotność. Sondaże zbierane są na tzw. poziomach głównych np 1000, 900, 750, 500mb oraz na poziomach niestandardowych. Wykreśla się dwie linie. Jedna łączy ciśnienie i temperaturę, a druga ciśnienie i temperaturę punktu rosy. Na podstawie tych krzywych można wyznaczyć poziom konwekcji wymuszonej i poziom konwekcji swobodnej. Można też znaleźć wilgotność względną i absolutną, wyznaczyć energię dostępną potencjalnie i wiele innych indeksów stabilności cząstki atmosferycznej. Diagramy dają też możliwość szybkiego wyznaczenia temperatury potencjalnej i innych wartości.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

AWS/TR-79/006, 1979: The use of the Skew T, Log P Diagram in Analysis and Forecasting.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]