Emanuel Bragança

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emanuel Bragança
Manuel de Bragança
Emanuel Bragança
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1697
Lizbona
Imię i nazwisko przy narodzeniu Manuel José Francisco António Caetano Estêvão Bartolomeu de Bragança
Data i miejsce śmierci 3 sierpnia 1766
Quinta de Belas
Rodzice Piotr II Spokojny, Maria Zofia von Pfalz-Neuburg

Emanuel Bragança, port. Infante Dom Manuel de Bragança, a właściwie Manuel José Francisco António Caetano Estêvão Bartolomeu de Bragança (ur. 3 sierpnia 1697 w Lizbonie, zm. 3 sierpnia 1766 w Quinta de Belas) - infant, książę Portugalii z dynastii Bragança. Syn króla Piotra II i Marii Zofii von Pfalz-Neuburg.

Wziął udział w VI wojnie austriacko-tureckiej po stronie Austrii i odznaczył się w bitwie pod Petrowaradynem w 1716. Zyskał wówczas w Europie sławę niezwyciężonego wojownika. Nadano mu przydomki Marsa luzytańskiego i syna Wenus i Marsa, a jego czyny bitewne sławiła współczesna literatura portugalska. Był bohaterem niezliczonych romansów dworskich, jednak do końca życia nie ożenił się. Być może to było przyczyną wysunięcia jego "niegroźnej" kandydatury do tronu polskiego przez Rosję, Austrię i Prusy, na mocy zawartego w 1732 traktatu trzech czarnych orłów.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Teodósio Bragança
 
 
 
 
 
 
 
Jan IV Szczęśliwy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ana de Velasco y Girón
 
 
 
 
 
 
 
Piotr II Spokojny
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jan Manuel Pérez de Guzmán
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika de Guzman
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Juana Lourença Gomes de Sandoval y la Cerda
 
 
 
 
 
 
 
Emanuel Bragança
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wolfgang Wilhelm Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
Filip Wilhelm
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Magdalena Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
Maria Zofia von Pfalz-Neuburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jerzy III
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Amalia Hessen-Darmstadt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zofia Eleonora