Emanuel Moravec
| Emanuel Moravec | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 kwietnia 1893 Praga |
| Data i miejsce śmierci | 5 maja 1945 Praga |
| Minister szkolnictwa i oświaty Protektoratu Czech i Moraw | |
| Okres urzędowania | od 1942 do 1945 |
Emanuel Moravec (ur. 17 kwietnia 1893 r. w Pradze, zm. 5 maja 1945 r. w Pradze) – czeski wojskowy (pułkownik) i publicysta, najbardziej aktywny czeski kolaborant podczas II wojny światowej
Życiorys [edytuj]
W 1912 r. ukończył szkołę średnią. Brał udział w I wojnie światowej w szeregach armii austro-węgierskiej. Walczył w Galicji. W 1915 r. dostał się do niewoli rosyjskiej. W 1918 r. wstąpił do Korpusu Czechosłowackiego, przechodząc cały jego szlak bojowy na Syberii. W 1920 r. powrócił drogą morską wraz z pozostałymi żołnierzami Legionu poprzez Władywostok do niepodległej Czechosłowacji. Służył w armii czechosłowackiej. Do 1923 r. był oficerem sztabowym w Użhorodzie, zaś do 1927 r. w Pradze. W latach 1931-1938 wykładał nauki wojskowe w wyższej szkole wojskowej w Pradze, od 1933 r. w stopniu pułkownika sztabu generalnego. Był autorem licznych artykułów w specjalistycznych pismach wojskowych (pod pseudonimem "Stanisław Ester"). Po zajęciu Czechosłowacji przez wojska niemieckie i utworzeniu Protektoratu Czech i Moraw w marcu 1939 r., podjął bardzo aktywną kolaborację z hitlerowcami. 19 stycznia 1942 r. został ministrem szkolnictwa i oświaty w rządzie Protektoratu Czech i Moraw. Stał się symbolem kolaboracji z Niemcami, nazywanym "czeskim Quislingiem". W maju 1942 r. utworzył Kuratorium do spraw wychowania młodzieży w Czechach i na Morawach, zajmujące się reedukowaniem i germanizowaniem czeskiej młodzieży w wieku od 10 do 18 lat pochodzącej z czystych rasowo rodzin. 5 maja 1945 r., po wybuchu powstania praskiego, popełnił samobójstwo.
W 1997 r. powstał film dokumentalny pt. "Až na dno zrady - Emanuel Moravec" w reżyserii Karela Fuksy, przedstawiający życie i działalność E. Moravca.
