Emil Constantinescu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emil Constantinescu
Constantinescu emil.jpg
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1939
Bendery
Rumunia 3. prezydent Rumunii
Przynależność polityczna Rumuńska Konwencja Demokratyczna
Okres urzędowania od 29 listopada 1996
do 20 grudnia 2000
Poprzednik Ion Iliescu
Następca Ion Iliescu
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Wielka Gwiazda Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Order Stara Płanina (Bułgaria) Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja) Order Słonia (Dania) Krzyż Wielki Orderu Białej Róży (Finlandia) Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Kollana Orderu Orła Azteckiego (Meksyk) Order Republiki (Mołdawia) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Wielki Orderu Słońca Peru Wielka Kollana Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy (Ukraina) Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Emil Constantinescu, wym. [eˈmil konstantiˈnesku] (ur. 19 listopada 1939 w Benderach) – rumuński polityk konserwatywny, naukowiec (profesor geologii), były prezydent Rumunii.

W latach 1956-1960 studiował prawo na Uniwersytecie w Bukareszcie i otrzymał tytuł doktora nauk prawnych. Później studiował kolejny fakultet – geologię.

W listopadzie 1996 po wygranej Konwencji Demokratycznej, której był przywódcą, w wyborach parlamentarnych, został wybrany na prezydenta Rumunii (17 listopada 1996). Dojście do władzy Konwencji i Constantinescu zaznacza w najnowszej historii Rumunii czteroletnie intermezzo na rządy niekomunistyczne. Rumunia była bowiem jedynym krajem demokracji ludowej (poza państwami WNP i Albanią), w którym aż do 1996 władzy nie przejęli byli opozycjoniści.

Constantinescu, krytykowany w trakcie swej kadencji z jednej strony za niedostateczne postępy we wprowadzaniu reform, a z drugiej strony za ich nadmierną szybkość, wycofał się z walki o drugą kadencję i został zastąpiony na urzędzie przez byłego prezydenta Iliescu.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 23 grudnia 2011].
  2. Rad bieleho dvojkríža, I. trieda (słow.). schuster.prezident.sk. [dostęp 23 grudnia 2011].

Źródła[edytuj | edytuj kod]