Emil Jakob Schindler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emil Jakob Schindler
Waldweg bei Plankenberg im Herbst, ok. 1889-90
Die Dampfschiffstation an der Donau gegenüber Kaisermühlen, 1871-72
Wikimedia Commons

Emil Jakob (Jacob Emil) Schindler (ur. 27 kwietnia 1842 w Wiedniu, zm. 9 sierpnia 1892 w Westerland na wyspie Sylt) – austriacki malarz pejzażysta.

Studiował w latach 1860-69 na Akademii Wiedeńskiej pod kierunkiem Alberta Zimmermanna. Następnie poznawał prace mistrzów holenderskich XVII w., na jego twórczość mieli wpływ także romantycy niemieccy i barbizończycy. Reprezentował szkołę wiedeńską, jego twórczość ewoluowała od realizmu do impresjonizmu. Był czołowym przedstawicielem austriackiego malarstwa nastrojowego[1].

Mieszkał od 1885 w Plankenberg w Lesie Wiedeńskim. Wiele podróżował m.in. do Wenecji, Dalmacji i Holandii. Zmarł przedwcześnie u szczytu kariery artystycznej na zapalenie wyrostka robaczkowego. Był żonaty z Anną Sofie Bergen (1857-1938), ich córką była Alma Mahler-Werfel.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Boote an der Donau, 1870-72,
  • Donaudampfschiffe, 1871,
  • Die Dampfschiffstation an der Donau gegenüber Kaisermühlen, 1871-72,
  • Holländische Landschaft – Gracht in Amsterdam, 1875-76,
  • An der Thaya bei Lundenburg I, 1877,
  • Hof eines Bauernhauses in Weißenkirchen, 1879,
  • Weiher in Atzgersdorf, 1880,
  • Hackinger Au, 1880,
  • Alter Hof in Weißenkirchen, 1880,
  • Buchenwald in Goisern, 1884,
  • Februarstimmung – Vorfrühling im Wienerwald, 1884,
  • Parklandschaft in Plankenberg – Flieder, 1887,
  • Brücke bei Goisern, 1887,
  • Hafen von Ragusa bei Abendstimmung im Dezember, 1889,
  • Waldweg bei Plankenberg im Herbst, 1889-90,
  • Küstenlandschaft aus Dalmatien, 1890,
  • Mühle in Plankenberg, 1890,
  • Pax – Der Friedhof von Gravosa bei Ragusa, 1891.

Przypisy

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • Elisabeth Edith Kamenicek: Emil Jakob Schindler (1842-1892). Sein schriftliches Werk im Kontext von Kunsthandel, Mäzenatentum und Kunstkritik seiner Zeit. 2 Bände. Salzburg: Universität, Dissertation, 2002

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]