Emil Seidel
| Ten artykuł od 2010-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Emil Seidel | |
Plakat tandemu Debs-Seidel z kampanii poprzedzającej wybory prezydenckie w 1912 roku |
|
| Data i miejsce urodzenia | 13 grudnia 1864 Ashland |
| Data śmierci | 24 lipca 1947 |
| Burmistrz Milwaukee | |
| Przynależność polityczna | Socjalistyczna Partia Ameryki |
| Okres urzędowania | od 1910 do 1912 |
| Poprzednik | David Stuart Rose |
| Następca | Gerhard Bading |
Emil Seidel (ur. 13 grudnia 1864, zm. 24 lipca 1947) — amerykański polityk, socjalista.
Urodził się w rodzinie niemieckich imigrantów w Ashland w Pensylwanii, ale przeprowadził się do stanu Wisconsin, wraz z rodziną, kiedy był jeszcze dzieckiem. Jako młody człowiek mieszkał czas jakiś w Niemczech, gdzie pracował jako drwal i gdzie został z przekonania socjalistą.
Po powrocie do USA przystąpił do Partii Socjalistycznej. Zamieszkał w Milwaukee, gdzie po pewnym czasie został radnym miejskim (w 1904).
W roku 1910 wybrano go, jako pierwszego socjalistę w ogóle w amerykańskim mieście, na burmistrza Milwaukee. W czasie jego dwuletniej kadencji po raz pierwszy utworzono departament robót publicznych. Zorganizowano pierwszą komisję ds. działalności policji i straży pożarnej. Otwarto też pierwszy park miejski oraz ustanowiono prawne regulacje dotyczące prostytucji oraz kasyn. Ponadto administracja Seidela zatrudniła na pewien czas znanego pisarza i poetę Carla Sandburga. Autora do przyjęcia tej pracy skłoniły socjalistyczne poglądy burmistrza.
Podczas wyborów na burmistrza w roku 1912 obie główne partie amerykańskie, demokratyczna i republikańska, połączyły swe siły, aby pokonać ubiegającego się o ponowny wybór na to stanowisko Seidela. Udało im się to, jego następcą został Gerhard Bading.
W tym samym roku Seidel kandydował na urząd wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych u boku lidera socjalistów Eugene'a Victora Debsa. Ich lista zdobyła wtedy 901,551 głosów (równo 6%), ale ani jednego głosu w Kolegium Elektorów Stanów Zjednoczonych.
Potem jeszcze przez dwie kadencję pełnił funkcję radnego (1916-1920 i 1932-1936).