Emil Wiechert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emil Wiechert

Emil Johann Wiechert (ur. 26 grudnia 1861 w Tylży, zm. 19 marca 1928 w Getyndze) – niemiecki geofizyk.

Ukończył uniwersytet w Królewcu, tytuł doktora otrzymał w 1889 roku. Następnie przeniósł się na uniwersytet w Getyndze gdzie był asystentem Paula Volkmana, wykładał i prowadził badania z zakresu fizyki. W 1897 otrzymał tytuł profesora w dziedzinie geofizyki, a w 1905 pełny tytuł profesorski. Żonaty z Helene Ziebarth, nie miał dzieci.

Przyczynił się do odkrycia elektronu, prowadził również badania promieniowania katodowego. Był pierwszym geofizykiem który przedstawił weryfikowalny model budowy wnętrza Ziemi. Był jednym z pionierów badań w zakresie fal sejsmicznych, ulepszył konstrukcję sejsmografu i zapoczątkował wykorzystywanie małych, sztucznie wzbudzanych wstrząsów sejsmicznych w badaniach naukowych.


Nagrody[edytuj | edytuj kod]


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]