Emilien Tardif

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emilien Tardif
prezbiter
Emilien Tardif
Kraj działania  Dominikana
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1928
Saint-Zacharie, Kanada
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1999
Córdoba, Argentyna
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego
Śluby zakonne 8 września 1952
Prezbiterat 24 czerwca 1955

Emilien Tardif MSC (ur. 6 czerwca 1928 w Saint-Zacharie, zm. 8 czerwca 1999 w Cordobie) – kanadyjski misjonarz, charyzmatyczny zakonnik, Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Urodzony Saint-Zacharie w prowincji Quebec w Kanadzie był dziewiątym z czternaściorga dzieci. Należał do zgromadzenia Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego (śluby wieczyste złożył 8 września 1952). Po cudownym uzdrowieniu z gruźlicy (czerwiec 1973) na skutek modlitwy 5 osób z grupy charyzmatycznej, zaczął interesować się Ruchem Odnowy Charyzmatycznej. Od chwili uzdrowienia aż do śmierci poświecił swoje życie ewangelizacji. Jego nauczaniu towarzyszyło wiele cudownych uzdrowień oraz nawróceń. W czasie swojej posługi odwiedził 71 krajów na wszystkich kontynentach. Zmarł w Argentynie na atak serca[1].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Polskie publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Preparations made for Canadian missionary Father Emiliano Tardif's beatification process (ang.). www.catholicnewsagency.com, 2007-06-12. [dostęp 2013-06-27].