Emilio Visconti-Venosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emilio Visconti Venosta
Viscontivenosta.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1829
Mediolan
Data i miejsce śmierci 24 listopada 1914
Rzym
Minister spraw zagranicznych
Zjednoczonego Królestwa Włoch
Okres urzędowania od 1863
do 1864
Poprzednik Giuseppe Pasolini
Następca Alfonso Ferrero La Marmora
Okres urzędowania od 1866
do 1867
Poprzednik Alfonso Ferrero La Marmora
Następca Pompeo Di Campello
Okres urzędowania od 1869
do 1876
Poprzednik Federico Luigi
Następca Luigi Amedeo Melegari
Okres urzędowania od 1896
do 1898
Poprzednik Onorato Caetani
Następca Raffaele Cappelli
Okres urzędowania od 1899
do 1901
Poprzednik Felice Napoleone Canevaro
Następca Giulio Prinetti
Odznaczenia
Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Cesarski Order Róży (Brazylia) Order Czerwonego Orła (Cesarstwo Niemieckie) Wielki Komandor Orderu Dannebroga (Dania) Order Mejidiyye V klasy (Imperium Ottomańskie)

Emilio Visconti Venosta (ur. 22 stycznia 1829 w Mediolanie, zm. 24 listopada 1914 w Rzymie)[1]włoski markiz, polityk, dyplomata, od 1862 sekretarz generalny w ministerstwie spraw zagranicznych Zjednoczonego Królestwa Włoch. W latach 1863–1864, 1866–1867, 1869–1876, 1896–1898 i 1899–1901 minister tegoż ministerstwa, zawarł konwencję z Francją. W 1873 towarzyszył królowi w jego podróży do Berlina i Wiednia, gdzie zawarto Trójprzymierze.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]