Emine Sevgi Özdamar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emine Sevgi Özdamar
Imię i nazwisko Emine Sevgi Özdamar
Data
i miejsce urodzenia
10 sierpnia 1946
Malatya
Zawód aktorka, reżyser

Emine Sevgi Özdamar (ur. 10 sierpnia 1946 w Malatya w Turcji) - niemiecka aktorka (głównie teatralna), reżyserka (teatralna), i pisarka, pochodzenia tureckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Już w wieku 12 lat Emine stanęła po raz pierwszy na deskach teatru państwowego w Bursie (Turcja (w sztuce "Mieszczanin szlachcicem" Molière'a). Do Niemiec przyjechała po raz pierwszy w roku 1965, jako 19-latka nieznająca w ogóle języka niemieckiego, do pracy jako Gastarbeiter, na dwuletni kontrakt w jednej z fabryk w Berlinie Zachodnim.

W latach 1967 do 1970 uczyła się w szkole aktorskiej w Stambule. W Turcji zagrała też swoje pierwsze profesjonalne role teatralne. Jako miłośniczka poezji, zainspirowana twórczością Heinego i Brechta (szczególnie jego tekstami piosenek z albumu który kupiła podczas pierwszego pobytu w Niemczech), przyjęła w roku 1976 posadę asystentki reżysera w Volksbühne w Berlinie Wschodnim (wspomnienia z tego czasu zawarła w powieści Seltsame Sterne starren zur Erde).

Współpracowała tam między innymi z Benno Bessonem i Matthiasem Langhoffem. Z trupą tego teatru, w latach 1978 i 1979, przebywała w Paryżu i Awinionie. Doktorantka Paryskiego Uniwersytetu 8 Vincennes - Saint Denis. W latach 1979 do 1984 była na angażu aktorskim w Schauspielhaus Bochum. Na zlecenie tego ostatniego powstała jej pierwsza sztuka teatralna Karagöz in Alamania (Czarnooki w Niemczech), którą w roku 1986 wystawił, w jej reżyserii, Schauspielhaus Frankfurt.

Obok wielu ról teatralnych, występowała też w filmach, m.in. w "Happy Birthday, Türke" (filmowa adaptacja powieści kryminalnej Jakoba Arjouni'na pod tym samym tytułem, reżyseria Doris Dörrie), i w "Yasemin" (reżyseria Hark Bohm), obu nagrodzonych jako Deutscher Filmpreis/Bester Spielfilm (Niemiecka Nagroda Filmowa / Najlepszy Film). Od roku 1986 pracuje jako niezależna pisarka. Mieszka w Berlinie.

Poza swoim zaangażowaniem w teatr, od roku 1982, Emine zajęła się pisaniem powieści, wierszy i opowiadań, w których głównie opisuje swoje doświadczenia z życia w Niemczech.

Swoimi tekstami otworzyła trzecią drogę, pomiędzy literaturą zmieszania i konsternacji pierwszego pokolenia tureckich Gastarbeiterów, i literaturą spokoju umysłu i zrównoważenia ich trzeciej generacji. Przez wielu Niemiecko-Tureckich autorów dawana jest dzięki temu jako przykład do naśladowania. Za te dzieła te otrzymała wiele nagród i wyróżnień.

W maju 2007 Emine przyjęta została w poczet, liczącej teraz 175 członkiń i członków, Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung (Niemieckiej Akademii Języka i Twórczości Poetyckiej).

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]