Emmanuel de Vignerot du Plessis, książę d'Aiguillon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emmanuel Armand de Vignerot du Plessis de Richelieu, książę d'Aiguillon
AIGUILLON (Emmanuel-Armand de Vignerot, duc d'),.jpg
Data urodzenia 31 lipca 1720
Data śmierci 1782
Pierwszy minister Francji
Okres urzędowania od 1771
do 1774
Poprzednik Étienne-François de Choiseul
Następca Jean-Frédéric Phélypeaux, hrabia de Maurepas
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Emmanuel-Armand de Vignerot du Plessis de Richelieu, książę d'Aiguilon (ur. 31 lipca 1720, zm. 1782) – francuski polityk i wojskowy.

Był synem Armanda Louisa de Vignerot du Plessis i Anne Charlotte de Crussol de Florensac. Marszałek Louis François Armand du Plessis, książę de Richelieu (1696-1788) był jego wujem.

Zaciągnął się do armii w wieku 17 lat. W wieku 19 lat został pułkownikiem regimentu prowincji Brie. Gdy toczyła się wojna o sukcesję austriacką (1741-1748) służył we Włoszech. Podczas oblężenia Château-Dauphin (1744) został ciężko ranny, a w roku 1746 dostał się do niewoli. Po powrocie został awansowany na marszałka (maréchal de camp) w roku 1748.

W 1740 ożenił się z z Louise Félicité de Brehan, której ojcem był Louis de Bréhan, hrabia de Plélo, a matką Louise-Françoise de Phélypeaux. Dzięki wżenieniu się w tak wpływową rodzinę (w połączeniu z jego pochodzeniem z rodu Richelieu) – uzyskał istotne wpływy na dworze królewskim. Był członkiem tak zwanej Parti dévot, przeciwnej wobec Madame de Pompadour, jansenistów i parlamentów. W związku z tym często był obiektem ataków pamflecistów.

W okresie od 6 czerwca 1771 do 2 czerwca 1774 był sekretarzem spraw zagranicznych, na tym stanowisku zastąpił wuja swojej żony - Ludwika Phélypeaux. Był zwolennikiem pokojowej koegzystencji z Prusami, co niestety wykorzystał Fryderyk Wielki uznając, że ma wolną rękę w kształtowaniu losów Polski. Jego dalszej karierze stanęła na drodze niechęć, jaką darzyła go Maria Antonina Austriaczka.

Źródło[edytuj | edytuj kod]

Historia Dyplomacji Polskiej - tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 515.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Étienne-François de Choiseul
PavillonLouisXIV.svg Pierwszy Minister Francji
1771-1774
PavillonLouisXIV.svg Następca
Jean-Frédéric Phélypeaux, hrabia de Maurepas
Poprzednik
Louis Phélypeaux (1705-1777)
PavillonLouisXIV.svg Sekretarz spraw zagranicznych
1771-1774
PavillonLouisXIV.svg Następca
Henri Léonard Jean Baptiste Bertin
Poprzednik
Louis François, markiz de Monteynard
PavillonLouisXIV.svg Francuski sekretarz wojny
1774
PavillonLouisXIV.svg Następca
Louis Nicolas Victor de Félix d'Ollières, hrabia du Muy