Emmanuel de Vignerot du Plessis, książę d'Aiguillon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Emmanuel Armand de Vignerot du Plessis de Richelieu, książę d'Aiguillon
AIGUILLON (Emmanuel-Armand de Vignerot, duc d'),.jpg
Data urodzenia 31 lipca 1720
Data śmierci 1782
Pierwszy minister Francji
Okres urzędowania od 1771
do 1774
Poprzednik Étienne-François de Choiseul
Następca Jean-Frédéric Phélypeaux, hrabia de Maurepas
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Emmanuel-Armand de Vignerot du Plessis de Richelieu, książę d'Aiguilon (ur. 31 lipca 1720, zm. 1782) – francuski polityk i wojskowy.

Był synem Armanda Louisa de Vignerot du Plessis i Anne Charlotte de Crussol de Florensac. Marszałek Louis François Armand du Plessis, książę de Richelieu (1696-1788) był jego wujem.

Zaciągnął się do armii w wieku 17 lat. W wieku 19 lat został pułkownikiem regimentu prowincji Brie. Gdy toczyła się wojna o sukcesję austriacką (1741-1748) służył we Włoszech. Podczas oblężenia Château-Dauphin (1744) został ciężko ranny, a w roku 1746 dostał się do niewoli. Po powrocie został awansowany na marszałka (maréchal de camp) w roku 1748.

W 1740 ożenił się z z Louise Félicité de Brehan, której ojcem był Louis de Bréhan, hrabia de Plélo, a matką Louise-Françoise de Phélypeaux. Dzięki wżenieniu się w tak wpływową rodzinę (w połączeniu z jego pochodzeniem z rodu Richelieu) – uzyskał istotne wpływy na dworze królewskim. Był członkiem tak zwanej Parti dévot, przeciwnej wobec Madame de Pompadour, jansenistów i parlamentów. W związku z tym często był obiektem ataków pamflecistów.

W okresie od 6 czerwca 1771 do 2 czerwca 1774 był sekretarzem spraw zagranicznych, na tym stanowisku zastąpił wuja swojej żony - Ludwika Phélypeaux. Był zwolennikiem pokojowej koegzystencji z Prusami, co niestety wykorzystał Fryderyk Wielki uznając, że ma wolną rękę w kształtowaniu losów Polski. Jego dalszej karierze stanęła na drodze niechęć, jaką darzyła go Maria Antonina Austriaczka.

Źródło[edytuj | edytuj kod]

Historia Dyplomacji Polskiej - tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 515.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Étienne-François de Choiseul
Royal Standard of King Louis XIV.svg Pierwszy Minister Francji
1771-1774
Royal Standard of King Louis XIV.svg Następca
Jean-Frédéric Phélypeaux, hrabia de Maurepas
Poprzednik
Louis Phélypeaux (1705-1777)
Royal Standard of King Louis XIV.svg Sekretarz spraw zagranicznych
1771-1774
Royal Standard of King Louis XIV.svg Następca
Henri Léonard Jean Baptiste Bertin
Poprzednik
Louis François, markiz de Monteynard
Royal Standard of King Louis XIV.svg Francuski sekretarz wojny
1774
Royal Standard of King Louis XIV.svg Następca
Louis Nicolas Victor de Félix d'Ollières, hrabia du Muy