Emporiae
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Emporiae (gr. Emporion) – w starożytności handlowa osada na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w dzisiejszej katalońskiej zatoce Roses na wybrzeżu Costa Brava, założona w 575 p.n.e.[1] przez greckich Fokajczyków z Massilii. W 218 p.n.e. Rzymianie uczynili miasto to głównym punktem wypraw dla zawojowania Hiszpanii. Za Juliusza Cezara była to kolonia rzymska. Dziś miejscowość ta nosi katalońską nazwę Empúries , hiszp. Ampurias[2].
W ciągu swojego istnienia rozrosła się do rozmiarów polis[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ Manuel Tuñón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 29. ISBN 83-7052-226-2.
- ↑ 2,0 2,1 S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
