Emu czarne
| Emu czarne | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | paleognatyczne |
| Rząd | kazuarowe |
| Rodzina | emu |
| Rodzaj | Dromaius |
| Gatunek | emu czarne |
| Nazwa systematyczna | |
| Dromaius ater[1] | |
| (Vieillot, 1817) | |
| Synonimy | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Emu czarne (†Dromaius ater) – duży, wymarły ptak nielotny z rodziny emu (Dromaiidae). Kwestią sporną pozostaje, czy był to osobny gatunek, czy też podgatunek emu zwyczajnego. Zamieszkiwał niegdyś wyspę King leżącą w Cieśninie Bassa, między Australią a Tasmanią.
Spis treści |
[edytuj] Opis i ekologia
Był ciemno upierzony i podobnie jak spokrewniony z nim emu mały (Dromaius baudinianus), znacznie mniejszy od kontynentalnego emu zwyczajnego.
Niestety, jak w przypadku większości wymarłych zwierząt, ekologia tego ptaka jest wciąż słabo poznana. Ze sprawozdań XIX-wiecznych wypraw wiadomo tylko, że zamieszkiwał obrzeża lasu wyspowego.
[edytuj] Przyczyny i okoliczności wymarcia
Gatunek wymarł na wolności około 1805 r. wskutek nadmiernych polowań łowców fok i wielorybów przebywających na wyspie. Przypuszczalnie dwa lub trzy ptaki przywiezione przez Baudina przetrwały do roku 1822 w ogrodzie botanicznym Jardin des Plantes w Paryżu.
Do dzisiaj w muzeach na całym świecie zachowało się wiele szkieletów emu czarnego i tylko jeden okaz ocalały z jednej z wypraw odbytej w latach 1802-1804 przez francuskiego podróżnika Nicolasa Baudina. Obecnie okaz ten znajduje się w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu.
Przypisy
- ↑ Dromaius ater w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Dromaius ater. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Jouanin, C., 1959; Les emeus de l'Expedition Baudin. L'Oiseau et R.F.O. 29: 169-203.
- Marchant, S. and Higgins, P. J., ed., 1993; Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic birds, 2: raptors to lapwings. Melbourne: Oxford University Press.
- Parker, S. A., 1984; The extinct Kangaroo Island emu, a hitherto unrecognised species. Bulletin of the British Ornithologists' Club 104: 19-22.
- A. J. Stattersfield: Endemic bird areas of the world: priorities for biodiversity conservation. Cambridge, UK: BirdLife International, 1998. ISBN 1-56098-574-7.
